تعیین فراوانی انواع مزاج در بیماران مبتلا به گلوکوم مراجعه کننده به مراکز چشم پزشکی مازندران (۱۴۰۲)

سابقه و هدف: پزشکی شخص محور مانند آن چه در پزشکی ایرانی و مبتنی بر مزاج های فردی مطرح می شود، می تواند بینش های منحصربه فردی در مدیریت گلوکوم ارائه دهد. لذا این مطالعه با هدف تعیین فراوانی انواع مزاج در بیماران مبتلا به گلوکوم انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی-مقطعی بر بیماران مبتلا به گلوکوم مراجعه کننده به متخصصان چشم انجام شد. اطلاعات جمعیت شناختی شامل سن، جنسیت و سطح تحصیلات جمع آوری شد. سپس، جهت تعیین مزاج، از پرسشنامه ۲ سنجش مزاج سلمان نژاد استفاده شد. سطح معنی داری آزمون ها ۰/۰۵< P در نظر گرفته شد. یافته ها: ۱۷۸ بیمار با میانگین سنی ۱۱/۶۲± ۶۲/۴۸ سال و ۵۲/۲ درصد مرد در مطالعه شرکت کردند. اکثر بیماران مبتلا به گلوکوم زاویه باز اولیه (POAG) (۶۸ درصد) بودند و گلوکوم زاویه بسته(۱۲/۹ درصد) و سندرم شبه لایه برداری (۱۲/۴ درصد) در رتبه های بعدی قرار داشتند. شایع ترین نوع مزاج سرد-خشک با ۲۳درصد (۴۱ نفر)، مزاج سرد با ۱۶/۹درصد) ۳۰ نفر)، مزاج سرد-تر با ۱۶/۳درصد (۲۹ نفر)، مزاج خشک با ۹/۶درصد (۱۷ نفر)، مزاج گرم و خشک با ۸/۴درصد (۱۵ نفر) ، مزاج گرم با ۷/۹درصد (۱۴ نفر)، مزاج تر با ۷/۳درصد (۱۳ نفر)، مزاج گرم-تر با ۶/۷درصد (۱۲ نفر) و مزاج معتدل با ۳/۹درصد(۷ نفر) بود. استنتاج: بیشتر بیماران مبتلا به گلوکوم دارای مزاج سرد و خشک هستند. لذا با توجه به مبانی طب ایرانی و گرم و تر بودن مزاج ذاتی چشم، جهت حفظ سلامتی و در مسیر درمان اثربخش این بیماران، بایستی از تدابیری که سردی و به ویژه خشکی مزاج را افزایش می دهند، پرهیز شود. به بیان دیگر، افرادی که دارای مزاج سرد و خشک هستند بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری بوده و در مسیر پیشگیری، بایستی کمتر از تدابیر افزایشدهنده سردی و خشکی (مانند کم خوابی، مداومت بر خوردن غذاهای سرد و خشک، و ...) استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

glaucoma ، temperament ، intraocular pressure ، prevalence ، Persian medicine. ، گلوکوم ، مزاج ، فراوانی ، آب سیاه ، فشار چشم ، طب ایرانی