واکاوی نظرات پزشکان خانواده در خصوص آموزش خود مراقبتی به دانشجویان پزشکی عمومی

سابقه و هدف: خود مراقبتی به عنوان توانایی تطابق و مراقبت از خود در برابر چالش های جسمی، اجتماعی و عاطفی، نقشی کلیدی در سلامت پزشکان و بیماران دارد. مطالعات نشان می دهد دانشگاه ها در ارتقای خود مراقبتی دانشجویان پزشکی چندان موفق نبوده اند و برنامه آموزشی جامعی در این زمینه وجود ندارد. با توجه به این که فعالیت به عنوان پزشک خانواده یکی از مسیرهای شغلی رایج و مهم دانشجویان پزشکی عمومی بعد از دانش آموختگی آن ها می باشد، بنابراین بررسی تجربیات پزشکان خانواده در خصوص خود مراقبتی، می تواند اطلاعات مناسبی برای طراحی یا اصلاح برنامه های آموزشی در این زمینه فراهم کند. لذا مطالعه کنونی با هدف واکاوی نظرات پزشکان خانواده درباره آموزش خود مراقبتی به دانشجویان پزشکی عمومی، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: مطالعه کیفی حاضر با رویکرد تحلیل محتوای عرفی انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته با ۷ نفر از پزشکان خانواده که به روش نمونه گیری هدفمند و حداکثر تنوع انتخاب شدند، جمع آوری گردید. تحلیل داده ها با روش هسیه و شانون صورت گرفت. یافته ها: با تجزیه و تحلیل متن مصاحبه ها در مجموع ۱۰۹ کد اولیه، ۲۳ زیر طبقه، ۸ طبقه و ۳ بعد استخراج شد که این ابعاد شامل موانع و چالش های خود مراقبتی در پزشکی، ضروریات و حوزه های خود مراقبتی پزشکان خانواده، برنامه ریزی آموزشی خود مراقبتی در مقطع پزشکی عمومی بود. استنتاج: یافته های مطالعه کنونی به عنوان نقشه راهی برای برنامه ریزی آموزشی خود مراقبتی جهت دانشجویان پزشکی به عنوان پزشکان خانواده آینده می باشد که نیاز است از زمان علوم پایه پزشکی تا ضمن خدمت (آموزش مداوم حرفه ای ) ادامه یابد.

کلیدواژه ها:

Self-care ، Medicine ، Family Physician ، Student ، Clerkship ، خود مراقبتی ، پزشکی ، پزشکی خانواده ، دانشجو ، کارورزی