شناسایی میکروسکوپی و مولکولی عفونت لوفوموناس در نمونه های خلط بیماران دیالیزی مراجعه کننده به مراکز دیالیز شهرستان ساری، شمال ایران

سابقه و هدف: انگل لوفوموناس می تواند باعث عفونت های فرصت طلب در میزبانان با نقص ایمنی از جمله بیماران نارسایی مزمن کلیوی (CKD) شود. با توجه به چالش های تشخیص میکروسکوپی، این مطالعه با هدف شناسایی میکروسکوپی و مولکولی انگل لوفوموناس در نمونه خلط بیماران کاندید دیالیز با علائم تنفسی در ساری، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، که بین سال های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۲ انجام شد، ۴۸ بیمار مبتلا به CKD که دارای علائم تنفسی مزمن بودند، به روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. نمونه های خلط پس از همگن سازی استاندارد با استفاده از ان-استیل سیستئین ۰/۵ درصد، تحت بررسی دقیق میکروسکوپی قرار گرفتند. استخراج DNA ژنومیک با استفاده از روش فنل-کلروفرم انجام شد. سپس، واکنش زنجیره ای پلیمراز (Conventional PCR) با هدف تکثیر قطعه ۲۱۱ جفت بازی از ژن SSU rRNA برای شناسایی دقیق مولکولی اجرا گردید. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ و آزمون آماری کای دو انجام شد. یافته ها: در بررسی میکروسکوپی هیچ مورد مثبتی یافت نشد. با این حال، با استفاده از روش مولکولی،  DNAلوفوموناس در ۴ نمونه از مجموع ۴۸ نمونه خلط (۸/۳ درصد) شناسایی شد. ارتباط آماری معناداری بین سن بالای ۷۰ سال و مثبت شدن نتایج PCR مشاهده گردید (۰/۰۱۰= P). در مقابل، هیچ رابطه معناداری بین وضعیت عفونت و سایر متغیرها شامل جنسیت، محل سکونت، شغل، سابقه مصرف دخانیات، استفاده از کورتیکواستروئیدها یا علائم بالینی مشاهده نشد؛ با این وجود، سرفه (۶/۳ درصد) به عنوان شایع ترین علامت در افراد مثبت گزارش شد. استنتاج: روش میکروسکوپی حساسیت کافی برای تشخیص لوفوموناس ندارد. با توجه به شیوع ۸/۳ درصدی عفونت با روش مولکولی در بیماران دیالیزی (به ویژه سالمندان)، استفاده از روش مولکولی بر روی نمونه خلط در موارد مشکوک توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

Dialysis ، Lophomonas ، PCR ، Sputum ، دیالیز ، خلط ، لوفوموناس ، PCR