سیاست های جمعیتی و روند باروری استان خوزستان

هدف این مقاله بررسی تاثیر سیاست های جمعیتی بر روند باروری استان خوزستان است. در پژوهش حاضر، از دو روش اسنادی و پیمایشی جهت جمع آوری داده ها استفاده شده است. ابتدا از اسناد موجود در ثبت احوال و مرکز آمار ایران فرایند باروری ایران و خوزستان استخراج و تغییرات چند دهه اخیر با توجه به چهار برنامه جمعیتی اجرا شده در کشور مورد تحلیل قرار گرفتند و در مرحله بعد پیمایشی در این رابطه انجام شد. جامعه آماری این پژوهش زنان و مردان متاهل ۲۰ تا ۶۰ سال استان خوزستان بوده اند. حجم نمونه ۵۷۲ نفر از ۵ شهرستان اهواز، دزفول، بهبهان، دشت آزادگان و آبادان بوده است. برای جمع آوری داده ها از تکنیک پرسشنامه آنلاین استفاده شد. نتایج تحقیق نشان می دهد که: اثرات سیاست های جمعیتی اجرا شده به جز برنامه آخر در کشور و استان خوزستان باهم یکسان نبوده اند و این نتایج ناشی از شرایط خاص استان و جنگ تحمیلی بوده است. ۴۲ درصد از پاسخگویان به طورکلی از سیاست های جمعیتی بی خبر هستند یا اینکه از جزییات برنامه ها اطلاع ندارند. ۶۶ درصد از پاسخگویان معتقدند که مردم به دلیل مشکلات معیشتی، مسکن و عدم همخوانی این برنامه ها با شرایط آنان در حد خیلی کم و کم با این سیاست ها همراهی می کنند. تحلیل سیاست های فعلی نشان می دهد که در ۱۰ سال اخیر این سیاست ها تاثیری در رشد جمعیت و باروری خانواده ها نداشته بعلاوه در چند سال اخیر شاهد کاهش باروری هم هستیم یعنی اینکه سیاست های جمعیت مطابق با شرایط اجتماعی و فرهنگی جامعه و خانواده ها نیست و نتوانسته آن ها را برای باروری بیشتر متقاعد سازد.

کلیدواژه ها:

سیاست های جمعیتی ، باروری ، رشد جمعیت ، کاهش باروری ، خوزستان