نشانه شناسی شیوه های بازنمایی کارگزاران اجتماعی در رمان «تغریبه القافر» زهران القاسمی بر پایه نظریه ون لیوون
محل انتشار: دوفصلنامه زبان و ادبیات عربی، دوره: 18، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 62
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JALL-18-1_003
تاریخ نمایه سازی: 14 آبان 1405
چکیده مقاله:
عنصر شخصیت در آثار ادبی اهمیت فراوانی دارد، اما برخلاف عناصر دیگری مانند پیرنگ و مضمون، در حوزه روایت شناسی کمتر مورد توجه قرار گرفته و در گفتمان شناسی نیز به صورت دقیق تحلیل نشده است. با این حال، در میان نظریات مختلف گفتمان شناسی، نظریه نشانه- معناشناسی کنشگران اجتماعی از ون لیوون به دلیل تمرکز ویژه بر مقوله شخصیت یا کنشگر، اهمیت قابل توجهی دارد. این نظریه به بررسی چگونگی بازنمایی شخصیت ها و شیوه های مختلف این بازنمایی می پردازد و نشان می دهد که هریک از این شیوه ها چه کارکردهایی در فهم مضمون و گفتمان اثر دارند. بر اساس دیدگاه ون لیوون، بازنمایی شخصیت یا کنشگر (که معادل مفهوم فاعل در نظریه گریماس است) با استفاده از دو مکانیسم اصلی ذکر و حذف صورت می گیرد. شناخت این شیوه ها به درک عمیق تر از مضمون و ساختار گفتمانی اثر کمک شایانی می کند. با توجه به اهمیت این موضوع، پژوهش حاضر با استفاده از رویکرد توصیفی- تحلیلی به بررسی بازنمایی کنشگران و روش های آن در رمان «تغریبه القافر» نوشته زهران القاسمی بر اساس نظریه ون لیوون می پردازد تا شیوه ها و کارکردهای بازنمایی این کنشگران را آشکار کند. رمان تغریبه القافر یک اثر زیست محیطی است که ارتباط میان انسان و آب را به عنوان یکی از عناصر حیاتی زندگی روستائیان عمانی به تصویر می کشد. نتایج تحقیق نشان می دهد که نویسنده شخصیت های داستان را متناسب با فضای واقعی و بومی اثر از طریق روش های ذکر و حذف بازنمایی کرده است. همچنین، شخصیت هایی که با مقوله آب مرتبط هستند، با تمرکز بر ویژگی های بومی و مختص فضای فرهنگی روایت به تصویر کشیده شده اند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حسین الیاسی مفرد
استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
حمید متولی زاده
استادیار آموزش زبان عربی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران