نظریه سیستم ها و گفتمان های تمدنی ایران، چین و روم

این مقاله به بررسی نظریه سیستم ها و گفتمان های تمدنی ایرانی، چینی و رومی می پردازد و نقش فرهنگ و تمدن را در شکل گیری، استمرار و مشروعیت سیاست های کلان تحلیل می کند. این سیاست ها منجر به پیدایش نظریه های دولت کشوری ایرانشهر (با محوریت حکمت خسروانی)، دولت تمدنی چین (با محوریت هوانگ دی و حکمت چینی) و نظریه دولت ملتی (با محوریت قانون رومی و فلسفه یونانی) می شوند.تمرکز اصلی مقاله بر این است که هر سیستم چگونه از طریق گفتمان های خاص خود و نهادهای حکومتی و دیوانسالاری، پایداری و مشروعیت پیدا می کند. مقاله شامل بخش های زیر است: ۱. سیستم شاهنشاهی ایران(خدا- انسانی ) تحلیل گفتمان مبتنی بر خرد ایرانی «حکمت خسروانی» و گفت وگوی «ما و شما»، و نقش نهادهای حاکمیت و دولت در شکل گیری ایرانشهر. ۲. سیستم چین هوانگ دی( انسان محوری ): بررسی گفتمان چین محور و تاثیر حکمت چینی بر شکل گیری نظریه دولت تمدنی. ۳. سیستم امپراتوری روم( انسان – خدایی ) تحلیل گفتمان ها و اصول حاکم بر اساس قانون رومی و فلسفه یونانی، و ارائه نظریه دولت ملتی. این مقاله با تمرکز بر رابطه میان فرهنگ ها و تمدن ها ، گفتمان و نظام های سیاسی نشان می دهد که چگونه تمدن ها از طریق گفتمان و نهادها به استمرار و مشروعیت دست می یابند و اهمیت تداوم حکمت و تمدن در پایداری سیستم ها را برجسته می کند.نهادها به استمرار و مشروعیت دست می یابند و اهمیت تداوم حکمت و تمدن در پایداری سیستم ها را برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

دولت کشوری ، دولت تمدنی ، دولت ملت ، ایرانشهری ، چینی ، رومی