مدلسازی نقش میانجی نگرش به هوش مصنوعی در ارتباط بین سواد هوش مصنوعی و کیفیت آموزشی معلمان

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ساختاری نقش میانجی نگرش به هوش مصنوعی در ارتباط بین سواد هوش مصنوعی و کیفیت آموزشی انجام شد.روش: این پژوهش از نظر راهبرد اصلی، کمی، از نظر راهکار اجرایی، میدانی و از نظر تکنیک تحلیلی، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان دوره ابتدایی نواحی چهارگانه شهر کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها، ۲۰۶ معلم با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه های نگرش به هوش مصنوعی شپمن و رودوی (۲۰۲۰)، سواد هوش مصنوعی کارولسو و همکاران (۲۰۲۳) و کیفیت آموزشی موسوی و همکاران (۱۳۹۸) بود. روایی ابزارها با نظر اساتید علوم تربیتی و روان شناسی تایید گردید. داده ها با استفاده از دو نرم افزار SPSS ۲۲ و lisrel. ۸.۵۰و با روش مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که مدل ارائه شده از برازش مناسب و مطلوبی برخوردار است (۹۹/۲=x۲/df، ۹۲/۰=GFI، ۹۱/۰=AGFI، ۹۱/۰=CFI، ۹۳/۰=NFI، ۰۶۴/۰=RMSEA) و مولفه سواد هوش مصنوعی به صورت مستقیم و غیر مستقیم از طریق مولفه نگرش به هوش مصنوعی بر کیفیت آموزشی معلمان تاثیر معنی دار و مثبت دارد (۰۵/۰>p).نتیجه گیری: با توجه به برازش مناسب مدل ارائه شده، می توان اذعان داشت که ارتقای سواد هوش مصنوعی و تقویت نگرش مثبت نسبت به آن می تواند به بهبود کیفیت آموزشی معلمان و افزایش اثربخشی فرایندهای آموزشی منجر شود. از این رو لازم است در هدایت مهارت آموزشی معلمان به این مولفه ها و اثراتشان در مدارس توجه شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سواد هوش مصنوعی ، نگرش به هوش مصنوعی ، کیفیت آموزشی ، معلمان