تحلیل زبان شناختی سوره فیل: نگاهی نقش گرایانه

دستور نقش گرای هلیدی به توصیف نحوه انتقال معنا و برقراری ارتباط در جامعه می پردازد. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی– تحلیلی در چارچوب این دستور به مطالعه نحوه و چگونگی تبادل معنا در گفتگو های متناوب موجود در سوره فیل می پردازد. جستار حاضر سوره فیل از جزء سی ام قرآن که بالغ بر ۵ آیه و ۶ بند است، را بر اساس این رویکرد مورد تحلیل قرار داده است. نتایج تحلیل متن این سوره نشان داد که در فرانقش تجربی، فرایند مادی بیش ترین بسامد را به خود اختصاص داده و این میزان بسامد با فضای حاکم بر سوره فیل هماهنگ است. در فرانقش بینافردی، زمان ماضی در گفتمان سوره برجسته شده است چراکه کاربردش حمله ابرهه به کعبه را به عنوان یک حقیقت قطعی و تحقق یافته در گذشته تایید می کند. در فرانقش متنی به دلیل سادگی ساختار آیات این سوره، آغازگر بی نشان از بسامد بیش تری برخوردار است که سبب درک آسان پیام و معنای آیات می شود.

کلیدواژه ها:

قرآن ، دستور نظام مند نقش گرای هلیدی ، فرانقش تجربی ، فرانقش متنی ، فرانقش بینافردی