نقش گردان حضرت امیرالمومنین علی(ع) از لشکر۱۴امام حسین(ع)در دفاع مقدس

این پژوهش به بررسی تاریخچه، ساختار سازمانی، و نقش عملیاتی گردان امیرالمومنین (ع) از لشکر ۱۴ امام حسین (ع) در دوران هشت سال جنگ تحمیلی می پردازد. این گردان که در ۷ آبان ۱۳۶۰ تاسیس شد، با استعداد عمدتا مردمی از شهر اصفهان، در بسیاری از نبردهای مهم و تعیین کننده جنگ حضوری فعال و تاثیرگذار داشت. مطالعه حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا به منابع معتبر و تاریخ شفاهی، عملکرد این گردان را در نبردهای بزرگی چون طریق القدس، مولای متقیان، بیت المقدس، والفجر ۸ و کربلای ۵ مورد واکاوی دقیق قرار می دهد.یافته های تحقیق نشان می دهد که این گردان با سازمان رزمی متشکل از سه گروهان و با بهره گیری از آموزش های فشرده در شهرک دارخوین، به یگانی کارآمد و مانور تبدیل شد. گردان امیرالمومنین (ع) با تقدیم ۵۶۹ شهید، ۹۳۰ جانباز و ۲۵ آزاده، نه تنها در عملیات های آفندی پیشتاز بود، بلکه در صحنه های پدافندی سخت نیز مقاومت های جانانه ای از خود نشان داد. از نقاط عطف عملکرد این گردان می توان به نقش محوری در آزادسازی تنگه چزابه، حفاظت از سرپل غرب کارون در بیت المقدس، و عملیات غافلگیرانه در هور در نبرد بدر اشاره کرد. اگرچه در برخی نبردها مانند والفجر ۸ در کارخانه نمک متحمل تلفات سنگینی شد، اما همین فداکاری ها زمینه ساز پیروزی های بزرگتر شد.این پژوهش در نهایت نتیجه می گیرد که گردان امیرالمومنین (ع) به دلیل برخورداری از فرماندهانی لایق و شجاع مانند سید حمید عقیلی، علی قوچانی و محمد سلمانی، و نیز نیروهای بسیجی فداکار، به یکی از یگان های خط شکن و قابل اتکای لشکر ۱۴ امام حسین (ع) تبدیل شده بود که نقش بسزایی در کسب موفقیت های این لشکر و دفاع از میهن اسلامی ایفا نمود.

کلیدواژه ها:

گردان امیرالمومنین(ع) ، لشکر ۱۴ امام حسین(ع) ، دفاع مقدس ، نبرد طریق القدس ، بیت المقدس