بررسی اثر محافظتی آلفا لیپوئیک اسید بر آسیب کبدی ناشی از بیسفنل-آ از طریق تعدیل مسیر Nrf۲ و شاخص های استرس اکسیداتیو در مدل موش کوچک آزمایشگاهی

سابقه و هدف: بیسفنل آ (BPA) به عنوان یک ترکیب مختل کننده غدد درون ریز، از طریق القای استرس اکسیداتیو و التهاب باعث سمیت کبدی می شود. آلفا لیپوئیک اسید (α-LA) ترکیبی با خاصیت آنتی اکسیدانی است که می تواند از آسیب کبدی ناشی از عوامل آسیب زا جلوگیری کند. این مطالعه با هدف بررسی نقش محافظتی α-LA در برابر آسیب کبدی ناشی از BPA در موش کوچک آزمایشگاهی، انجام پذیرفت مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، ۲۸ سر موش نژاد NMRI به صورت تصادفی به چهار گروه کنترل، دریافت کننده (mg/kg ۱۰۰) α-LA، دریافت کننده (mg/kg ۳۰۰) BPA و درمان ترکیبی (BPA+α-LA) تقسیم شدند. پس از ۳۵ روز، نمونه های خون و بافت کبد جمع آوری شد. سطوح سرمی AST و ALT، شاخص های استرس اکسیداتیو MDA، SOD و CAT و بیان ژن های Nrf۲ و NF-κB با روشRT-PCR  (واکنش زنجیره ای پلیمراز معکوس) اندازه گیری شد. آسیب بافتی با رنگ آمیزی  H&Eارزیابی شد. داده ها با نرم افزار SPSS و آزمون هایANOVA  یک طرفه و Tukey's تحلیل شدند. یافته ها: تجویز BPA به طور معنی داری باعث افزایش آنزیم های کبدی، سطح MDA و بیان NF-κB، و نیز کاهش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و بیان Nrf۲ گردید. هم زمان، آسیب هیستوپاتولوژیک واضحی شامل نفوذ التهابی و احتقان عروقی مشاهده شد. درمان با α-LA به طور قابل توجهی این اختلالات را معکوس کرد و موجب کاهش نشانگرهای آسیب کبدی، بهبود شاخص های استرس اکسیداتیو، افزایش بیان Nrf۲ و کاهش بیان NF-κB شد. استنتاج: α-LA از طریق تقویت سیستم دفاع آنتی اکسیدانی (احتمالا با فعال سازی مسیر Nrf۲ )، مهار پراکسیداسیون لیپیدی و تعدیل پاسخ التهابی (با مهار مسیر NF-κB)، اثر محافظتی قابل توجهی در برابر سمیت کبدی ناشی از BPA دارد. یافته ها از کاربرد α-LA به عنوان یک راهبرد درمانی امیدوار کننده برای پیشگیری از مواد شیمیایی حمایت می کنند. این ترکیب می تواند به عنوان یک عامل درمانی بالقوه در برابر آسیب های ناشی از مواد مختل کننده غدد درون ریز مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Bisphenol A ، Alpha-lipoic acid ، hepatotoxicity ، inflammation ، oxidative stress ، بیسفنل آ ، آلفا لیپوئیک اسید ، آسیب کبدی ، التهاب ، استرس اکسیداتیو