بررسی فراوانی انواع کارسینوم سلول کلیوی و پروگنوز بیماران مبتلا بر اساس نوع نفرکتومی در یک بیمارستان آموزشی طی سال های ۱۳۹۰-۱۴۰۰

سابقه و هدف: کارسینوم سلول کلیوی (RCC) یکی از شایع ترین انواع سرطان های کلیه است که به دلیل ویژگی های بیولوژیکی و توموری منحصر به فرد، چالش های متعددی را در تشخیص و درمان به همراه دارد. انتخاب نوع جراحی مناسب بین نفرکتومی رادیکال و پارشیال نقش حیاتی در بهبود پیش آگهی و کیفیت زندگی بیماران ایفا می کند. این مطالعه با هدف بررسی فراوانی انواع مختلف RCC در شهر بابل و ارزیابی بقا و عود بیمارانی که تحت نفرکتومی رادیکال و پارشیال قرار گرفته اند، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: این مطالعه یک کوهورت تاریخی است که اطلاعات مربوط به ۷۵ بیمار وارد مطالعه شد. داده های مربوط به سن، جنسیت، نوع نفرکتومی، نوع RCC، مرحله بندی TNM و درجه بندی پاتولوژیک بیماران از پرونده های پاتولوژی و تماس تلفنی با بیماران جمع آوری شد. بیماران به دو گروه پارشیال و رادیکال نفرکتومی تقسیم شدند و نتایج بقا و عود تومور بین دو گروه مقایسه گردید. یافته ها: میانگین سنی بیماران ۵۹/۵۳ سال بود. ۶۸ درصد بیماران مرد بودند. بیش ترین نوع RCC، سلول شفاف بود (۶۶/۷ درصد) و ۲۷ بیمار (۳۶ درصد ) تحت نفرکتومی پارشیال قرار گرفتند. در پیگیری مشخص شد که ۲۰ بیمار (۲۶/۷ درصد) فوت کردند. میانگین زمان بقا برای بیماران تحت پارشیال نفرکتومی ۷۶/۰ ماه و برای بیماران تحت رادیکال نفرکتومی ۶۸/۹ ماه بود. میزان عود تومور در ۲۰ بیمار گزارش شد که در گروه پارشیال نفرکتومی ۷ درصد و در گروه رادیکال نفرکتومی ۳۷/۵ درصد گزارش شد. استنتاج: پارشیال نفرکتومی به دلیل حفظ عملکرد کلیوی، کاهش عوارض جراحی و انتخاب دقیق بیماران با تومورهای کم تر تهاجمی، می تواند گزینه مناسبی برای درمان بیماران مبتلا به RCC، به ویژه نوع Clear Cell RCC باشد.

کلیدواژه ها:

renal cell carcinoma ، outcome ، survival ، recurrence ، partial-radical nephrectomy ، کارسینوم سلول کلیوی ، پیامد ، بقا ، عود ، پارشیال-رادیکال نفرکتومی