کمپلکس های نوین گادولینیوم به عنوان عوامل کنتراست MRI

سابقه و هدف: تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) یکی از پرکاربردترین روش های تصویربرداری تشخیصی غیرتهاجمی در پزشکی است. با این حال، کنتراست ذاتی نسبتا پایین این روش اغلب استفاده از عوامل کنتراست را برای بهبود کیفیت تصاویر و افزایش دقت تشخیصی ضروری می سازد. عوامل کنتراست مبتنی بر گادولینیوم (GBCAs) به طور گسترده برای این منظور مورد استفاده قرار می گیرند، اما توسعه ترکیبات جدید با کارایی و ایمنی بالاتر همچنان از اهداف مهم پژوهشی به شمار می رود. این مطالعه با هدف سنتز، شناسایی و ارزیابی کمپلکس های جدید گادولینیومی مشتق شده از لیگاندهای آمینو تری کربوکسیلیک اسید به عنوان عوامل بالقوه کنتراست MRI، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی – آزمایشگاهی، سه لیگاند آمینو تری کربوکسیلیک اسید (۲، ۴ و ۷) سنتز شدند و سپس با یون های  Gd³⁺کمپلکس شدند تا به ترتیب کمپلکس های گادولینیومی ۲-Gd،  ۴-Gdو ۷-Gd حاصل شوند. شناسایی ساختاری این ترکیبات با استفاده از طیف سنجی رزونانس مغناطیسی هسته ای (NMR)، طیف سنجی مادون قرمز (IR)، طیف سنجی جرمی و آنالیز عنصری انجام شد. ویژگی های زیستی و فیزیکوشیمیایی این کمپلکس ها از طریق آزمون های سمیت سلولی در شرایط آزمایشگاهی، اندازه گیری پارامترهای آسایش T₁ و T₂، مطالعات توزیع زیستی و بررسی های MRI درون تنی ارزیابی شدند. یافته ها: در میان کمپلکس های سنتز شده، ۴-Gd و ۷-Gd خواص ریلکسومتری مطلوبی نشان دادند، به طوری که مقادیر ریلکسیویتی طولی (R₁) آن ها به ترتیب ۰/۷۳ ± ۶/۱۱ و۱/۲۱ ± ۶/۲۳ میلی مولار⁻¹ ثانیه⁻¹ بود. این مقادیر با عامل کنتراست رایج Gd-DOTA (۰/۸۶ ± ۵/۹۵ میلی مولار⁻¹ ثانیه⁻¹) قابل مقایسه بودند. افزون بر این، هر دو کمپلکس سمیت سلولی اندکی نشان داده و الگوهای توزیع زیستی مشابهی با Gd-DOTA داشتند که بیانگر زیست سازگاری مناسب آن ها است. استنتاج: کمپلکس های  ۴-Gdو ۷-Gd دارای ویژگی های فیزیکوشیمیایی و زیستی امیدوار کننده ای هستند و می توانند به عنوان عوامل کنتراست زای موثر برای MRI مطرح شوند. با این حال، انجام مطالعات پیش بالینی بیش تر برای تایید قابلیت کاربرد آن ها ضروری است.

کلیدواژه ها:

MRI ، contrast agents ، complex ، gadolinium ، T۱-weighted ، imaging ، MRI ، عوامل کنتراست ، کمپلکس ، گادولینیوم ، T۱ ، تصویربرداری