هسپریدین سیگنالینگ JNK-cJun-AP۱ را برای کاهش التهاب هیپوکامپ در مدل بیماری پارکینسون ناشی از رزرپین تعدیل می کند.

سابقه و هدف: در پاتولوژی بیماری پارکینسون (PD)، التهاب عصبی و استرس اکسیداتیو نقش کلیدی ایفا می کنند. مسیر پیام رسانی JNK-cJun-AP۱ با فعال سازی ژن های پیش التهابی، سیتوکین ها و مولکول های نوروتوکسیک، سبب آسیب عصبی در نواحی مختلف مغزی مانند هیپوکامپ می شود. این مطالعه با هدف ارزیابی اثرات هسپریدین (HES)، یک فلاونوئید مشتق از مرکبات، بر مسیر سیگنالینگ JNK-c -Jun-AP۱ و التهاب هیپوکامپ در مدل پارکینسون القا شده توسط رزرپین، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، ۴۰ سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی به پنج گروه کنترل، حلال رزرپین + سالین (VR+NS)، رزرپین + سالین (RES+NS )، هسپریدین + حلال رزرپین (HES+VR) و رزرپین + هسپریدین (RES+HES) تقسیم شدند. رزرپین با دوز ۲/۰ میلی گرم/کیلوگرم به صورت داخل صفاقی به مدت ۱۳ روز تجویز شد و سپس HES با دوز ۱۰۰ میلی گرم/کیلوگرم به صورت خوراکی به مدت ۲۱ روز تجویز گردید. در پایان، سطوح هیپوکامپی سیتوکین ها شامل TNF-α، IL-۱β، IL-۶ و IL-۱۰ با روش ELISA (Enzyme-Linked Immunosorbent Assay) و بیان ژن های JNK، c-Jun و AP-۱ با RT-qPCR (Reverse Transcription Quantitative Polymerase Chain Reaction) ارزیابی شد. یافته ها: رزرپین باعث افزایش معنی دار سطوح TNF-α، IL-۱β و IL-۶ و کاهش IL-۱۰ در هیپوکامپ شد (۰/۰۰۱> P). HES این اثرات را معکوس کرد و سبب کاهش معنی دار IL-۱β و IL-۶، افزایش قابل توجه IL-۱۰ و بهبود وضعیت التهابی هیپوکامپ گردید (۰/۰۰۱> P). همچنین، بیان ژن های JNK، c-Jun و AP-۱ در گروه RES+NS افزایش یافت (۰/۰۱> P)، اما در گروه های دریافت کننده HES به طور معنی داری کاهش یافت (۰/۰۵> P). استنتاج: HES با تنظیم مسیر JNK-cJun-AP۱ و کاهش التهاب هیپوکامپ، اثرات نوروپروتکتیو در مدل پارکینسون القا شده توسط رزرپین نشان می دهد و پتانسیل درمانی در بیماری های نورودژنراتیو دارد.

کلیدواژه ها:

Hesperidin ، Parkinson's disease ، neuroinflammation ، hippocampus ، reserpine ، هسپریدین ، بیماری پارکینسون ، التهاب عصبی ، هیپوکامپ ، رزرپین