مقایسه اثرات پماد ابوخلسا (Arnebia Euchroma ) و پماد موپیروسین حاوی نانوذرات نقره بر تغییرات ماکروسکوپی و هیستوپاتولوژیک ترمیم زخم های سوختگی و جراحی در موش صحرایی

سابقه و هدف: این مطالعه با هدف مقایسه اثرات پماد گیاهی (AE) Arnebia Euchroma با پماد موپیروسین حاوی نانوذرات نقره (Nano) بر تغییرات ماکروسکوپی و هیستوپاتولوژیک زخم های سوختگی و جراحی در رت های نر نژاد ویستار انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، ۷۲ رت نر از نژاد ویستار به ۱۲ گروه تقسیم شدند (۷ گروه برای مدل سوختگی و ۵ گروه برای مدل زخم جراحی). روند ترمیم زخم با اندازه گیری سطح زخم در روزهای ۳، ۷، ۱۴ و ۲۱ و همچنین با ارزیابی کیفی بافت شناسی (با رنگ آمیزی هماتوکسیلین–ائوزین) در روزهای ۷ و ۲۱ پس از ایجاد زخم مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: در مدل زخم سوختگی، در روز سوم تفاوت معنی داری بین گروه ها مشاهده نشد، اما از روز هفتم به بعد تفاوت ها به طور قابل توجهی افزایش یافتند. تا روز بیست ویکم، گروه های تحت درمان با AE (در غلظت های ۲ و ۵ درصد) و Nano (در غلظت های ۲ و ۵ درصد) به ترمیم کامل دست یافتند، در حالی که گروه دریافت کننده سیلور سولفادیازین (SSD) کم ترین میزان بهبودی را نشان داد. در مدل زخم جراحی، تمامی گروه ها تا روز بیست ویکم بهبود کامل پیدا کردند و گروه ۲ درصد Nano بیش ترین سرعت ترمیم را داشت. با این حال، ارزیابی هیستوپاتولوژیک بافت در روز بیست ویکم نشان داد که گروه های SSD، موپیروسین و ۵ درصد AE بافتی با تراکم و جهت گیری بهتر رشته های کلاژن تولید کردند، در حالی که بافت حاصل از گروه ۲ درصدNano از نظر بلوغ بافتی ضعیف تر بود. استنتاج: کارایی درمان زخم وابسته به نوع زخم است. فرمولاسیون های مبتنی بر نانو و ترکیبات گیاهی در زخم های سوختگی پیچیده عملکرد برتری نشان دادند. در زخم های جراحی، تعادلی میان سرعت ترمیم و کیفیت نهایی بافت وجود دارد؛ به این معنا که سرعت بالای ترمیم الزاما به بازسازی بافتی با کیفیت تر منجر نمی شود.

کلیدواژه ها:

Abukhalsa ، Arnebia Euchroma ، ointment ، Mupirocin ، silver nanoparticles ، macroscopic ، burn wound ، surgical wound ، wound healing ، ابوخلسا ، آرنبیا اوکروما ، پماد ، موپیروسین ، نانوذرات نقره ، ماکروسکوپی ، زخم سوختگی ، زخم جراحی ، ترمیم زخم