بررسی نقش تکنولوژی آموزشی در آموزش پزشکی از دیدگاه دانشجویان پزشکی مقطع علوم پایه دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۳

سابقه و هدف: امروزه استفاده از تکنولوژی در نظام های مدرن آموزشی از جمله آموزش پزشکی رواج یافته است. بررسی نگرش دانشجویان نسبت به تکنولوژی آموزشی، در راستای بهره برداری بهینه از ظرفیت های آن، بهبود روش های تدریس متناسب با نیازها و سبک های یادگیری دانشجویان و ارتقای سطح یادگیری آن ها می تواند مفید باشد. این مطالعه با هدف بررسی نقش تکنولوژی آموزشی در آموزش از دیدگاه دانشجویان مقطع علوم پایه دانشکده پزشکی ساری در سال تحصیلی ۱۴۰۴- ۱۴۰۳، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی و توصیفی-تحلیلی، با شرکت۲۸۰ دانشجو با روش نمونه گیری تصادفی اجرا شد. ابزار گردآوری داده ها نسخه فارسی پرسشنامه استاندارد «نقش تکنولوژی آموزشی در آموزش علوم پزشکی » بود. این پرسشنامه دارای ۲۰ گویه با چهار مولفه نقش تکنولوژی آموزشی در یادگیری از نظر اهداف، شرایط، منابع و ارزشیابی است. گزینه های پاسخ با مقیاس لیکرت پنجگانه کاملا بی تاثیر تا بسیار موثر ارائه شدند. حداقل و حداکثر امتیاز کلی ۲۰ و ۱۰۰ و برای میانگین نمره هر مولفه ۱ و ۵ بود. داده ها با نرم افزار IBM SPSS ۲۶، تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نگرش کلی نسبت به نقش تکنولوژی آموزشی مثبت و نسبتا بالا بود (میانگین نمره کلی ۶۳/۸۹ از ۱۰۰) (۰/۰۱< P). در سطح مولفه ها، بیش ترین و کم ترین میانگین نمره نگرش مربوط به «اهداف یادگیری» (۳/۵۷) و «شرایط یادگیری» (۲/۷۹) بود. نگرش نسبت به «منابع یادگیری» با میانگین نمره ۳/۳۵، مثبت و معنی دار بود (۰/۰۱< P). نگرش متوسط نسبت به مولفه «ارزشیابی» با میانگین نمره ۳/۰۶ معنی دار نبود (۰/۱۳= P). استنتاج: از دیدگاه دانشجویان تکنولوژی آموزشی در زمینه های تعیین اهداف یادگیری و تامین منابع آموزشی نسبتا مفید بوده است، اما در زمینه های شرایط یادگیری و ارزشیابی هم چنان نیازمند تقویت و بهبود است.

کلیدواژه ها:

Educational technology ، medical education ، attitude ، medical students ، تکنولوژی آموزشی ، آموزش پزشکی ، نگرش ، دانشجویان پزشکی