مروری سیستماتیک بر عوامل خطر بیومکانیکی آسیب غیربرخوردی رباط صلیبی قدامی با تاکید بر تفاوت ارزیابی های آزمایشگاهی و شرایط مسابقه با اعتبار اکولوژیک

سابقه و هدف: با وجود تمرکز بر اصلاح عوامل خطر بیومکانیکی مانند والگوس دینامیک زانو و ضعف عضلات هیپ، نرخ آسیب رباط متقاطع قدامی در ورزشکاران همچنان بالاست. این مطالعه مروری سیستماتیک با هدف بررسی تفاوت بین کینماتیک آزمایشگاهی و مکانیزم های واقعی آسیب و نقش عوامل شناختی در بروز آن، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه مروری سیستماتیک، جستجوی جامع در پایگاه های داده PubMed، Web of Science، PEDro و Scopus انجام شد. از موتور جستجوی Google Scholar برای جستجوی منابع خاکستری استفاده شد. این جستجو دوره زمانی ۱ ژانویه ۲۰۱۰ تا ۱ ژانویه ۲۰۲۵ را پوشش داد. مطالعاتی که به بررسی بیومکانیک فرود/برش، آنالیز ویدئویی آسیب های واقعی و تاثیر بارهای شناختی پرداخته بودند، وارد مطالعه شدند. کیفیت روش شناسی ۲۶ مقاله نهایی با استفاده از چک لیست تعدیل شده Downs & Black ارزیابی شد و داده ها با روش سنتز روایی تحلیل گردیدند. یافته ها: آنالیزهای ویدئویی نشان دادند که آسیب های واقعی اغلب در شرایط دفاعی و پیش بینی نشده رخ می دهند و الزاما با والگوس شدید همراه نیستند. همچنین همبستگی ضعیفی بین کینماتیک آزمایشگاهی و حرکات واقعی مسابقه مشاهده شد. افزودن بار شناختی و تصمیم گیری حین مانورهای برش، مکانیک زانو و گشتاورهای مفصلی را به طور معناداری افزایش می دهد؛ عاملی که در غربالگری های رایج کم تر مورد توجه است. استنتاج: تست های آزمایشگاهی که در محیط های کاملا قابل پیش بینی انجام می شوند، ممکن است به تنهایی برای پیش بینی آسیب در محیط پیچیده مسابقه کافی نباشند. به نظر می رسد آسیب رباط متقاطع قدامی حاصل تعامل نقص در کنترل حرکتی و خطاهای شناختی است. بنابراین، پیشنهاد می شود پروتکل های غربالگری و پیشگیری، علاوه بر اصلاح تکنیک، شامل چالش های عصبی- شناختی و تمرینات در شرایط پیش بینی نشده باشند تا شرایط واقعی مسابقه را بهتر بازتاب دهند.

کلیدواژه ها:

ACL Injury ، Biomechanics ، Video Analysis ، Unpredictability ، Injury Screening ، Knee Valgus ، آسیب رباط متقاطع قدامی ، بیومکانیک ، آنالیز ویدئویی ، پیش بینی ناپذیری ، غربالگری آسیب ، والگوس زانو