اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نشانه های روان تنی و اضطراب سلامت در زنان مبتلا به بیماری های جسمانی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نشانه های روان تنی و اضطراب سلامت در زنان مبتلا به بیماری های جسمانی انجام شد. این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود و جامعه آماری آن را زنان دارای علائم روان تنی با شکایات جسمانی (قلبی - عروقی و گوارشی) مراجعه کننده به مراکز درمانی دولتی شهر مشهد در سال ۱۴۰۳ تشکیل می داد. نمونه موردمطالعه ۳۰ بیمار بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل (هرکدام ۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس شکایات روان تنی (PCS) و سیاهه اضطراب سلامت(HAI-۱۸) بود. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای به صورت هفتگی، تحت مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت. تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل در نشانه های روان تنی و اضطراب سلامت تفاوت معناداری وجود دارد(۰.۰۵>p) و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش نشانه های روان تنی(۰.۸۰=Eta۲) و اضطراب سلامت (۰.۳۷=Eta۲) موثر است. درمجموع با توجه به اثربخشی مثبت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش نشانه های روان تنی و اضطراب سلامت زنان مبتلا به بیماری های جسمی، استفاده از این رویکرد به روان شناسان و روان درمانگران حوزه سلامت پیشنهاد شود.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، نشانه های روان تنی