تحلیل معنایی مصدر موول از حیث دلالت بر زمان در قرآن

مصادر از پرکاربردترین اسلوب های زبان عربی هستند. در این میان مصدر موول به دلیل اینکه در کلام نقش های گوناگونی گرفته است و در جمله می تواند عمده یا فضله قرار بگیرد، از ظرفیت ساختاری برخوردار شده که کاربرد این نوع را در میان دیگر مصادر بیشتر کرده است. تنوع حروف مصدریه نیز حاکی از تفاوت معنایی موجود در گونه های مختلف این ساختار است. از طرفی چون مصدر موول در اصل، فعلی بوده که تاویل به مصدر رفته است، نمی توان دلالت این اسلوب بر زمان را نادیده گرفت. در این میان دلالت زمانی مصادر موول کمتر مورد توجه قرار گرفته است. در جستار حاضر سعی شده باتوجه به شواهد، دلالت زمانی مصدر موول با روش توصیفی - تحلیلی و رویکرد نحوی به صورت کتابخانه ای بررسی شود. در ابتدا به تعریف مصدر و تفاوت های مصادر پرداخته شده و سپس دلالت های حروف مصدریه مطالعه شده است. در نتیجه بررسی کاربست های مصادر موول، دلالت همه این مصادر بر وقوع یا احتمال وقوع حدث فعل موول در آینده به دست آمده است.

کلیدواژه ها:

تحلیل معنایی ، مصدر موول ، دلالت بر زمان ، حروف مصدریه