بررسی ارتباط کیفیت زندگی با اختلالات اسکلتی عضلانی در دندان پزشکان در شهر اردبیل: یک مطالعه مقطعی

* به عنوان نویسندگان مسئول، به طور مساوی مشارکت داشته اند. اهداف: دندان پزشکی به عنوان حرفه ای با ماهیت ایستا، حرکات تکراری و استرس شغلی، از مشاغل پرخطر برای بروز اختلالات اسکلتی عضلانی و کاهش کیفیت زندگی محسوب می شود. هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین اختلالات اسکلتی عضلانی و کیفیت زندگی در دندان پزشکان بود. روش کار: این مطالعه توصیفی تحلیلی از نوع مقطعی در سال ۱۴۰۴ روی ۱۵۰ نفر ازدندان پزشکان شاغل در شهر اردبیل انجام شد. نمونه ها به روش در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسش نامه های استاندارد، شامل پرسش نامه اطلاعات دموگرافیک، پرسش نامه نوردیک برای اختلالات اسکلتی عضلانی و پرسش نامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت گردآوری شد. تجزیه وتحلیل داده ها با نرم افزار SPSS ۲۶ و آزمون کای دو صورت گرفت. یافته ها: شایع ترین نواحی درگیر کمر (۶۴.۷ درصد) و گردن (۶۰.۷ درصد) بودند. این مشکلات در ۲۸.۷ درصد از افراد به کاهش فعالیت شغلی منجر شده بود. کیفیت زندگی در سطح متوسط تا پایین قرار داشت و کمترین امتیاز به حیطه سلامت محیطی (۵۶.۷۹ از ۱۰۰) اختصاص یافت. نتایج آزمون کای دو نشان داد که در بازه دوازده ماه گذشته، بین کیفیت زندگی و شکایات اسکلتی عضلانی در نواحی شانه (۰.۰۰۳=P)، آرنج (۰.۰۰۱=P) و پشت فوقانی (۰.۰۰۱=P) ارتباط معنادار آماری وجود داشت. همچنین، در بررسی بازه هفت روز گذشته نیز بین کیفیت زندگی و شکایات اسکلتی عضلانی در نواحی شانه (۰.۰۰۵=P)، آرنج (۰.۰۰۱=P)، پشت فوقانی  (۰.۰۰۱=P) و کمر (۰.۰۰۱=P) ارتباط معنادار مشاهده شد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه حاکی از شیوع بالای اختلالات اسکلتی عضلانی و کیفیت زندگی متوسط در بین دندان پزشکان اردبیل است. با توجه به ارتباط معنادار مشاهده شده، توجه به سلامت شغلی و شرایط کاری دندان پزشکان ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

Dentists ، Musculoskeletal complaints ، Quality of life ، شکایات اسکلتی عضلانی ، کیفیت زندگی ، دندان پزشکان