بررسی ارتباط جو ارگونومی و ایمنی با عملکرد فردی و شاخص تقریبی سال های زندگی کاری تعدیل شده با بهره وری در کارکنان صنعت غذایی

اهداف: طراحی نامناسب محیط کار و بی توجهی به ارگونومی و ایمنی، بهره وری را کاهش و هزینه های سازمانی را افزایش می دهد. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط جو ایمنی و جو ارگونومی با عملکرد فردی و شاخص سال های زندگی تعدیل شده براساس بهره وری PALY یا Productivity-Adjusted Life Years انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی تحلیلی در سال ۱۴۰۴ با مشارکت ۴۲۰ نفر از کارکنان شش شرکت غذایی در ارومیه انجام شد. داده ها با استفاده از پرسش نامه های جو ایمنی، جو ارگونومی، عملکرد فردی و فرم ارزیابی بهره وری برای محاسبه شاخص تقریبی PALY جمع آوری شد. تحلیل داده ها با آزمون های من ویتنی، کروسکال والیس، هم بستگی اسپیرمن و رگرسیون خطی انجام شد. یافته ها: هم بستگی مثبت و قوی بین جو ایمنی و جو ارگونومی مشاهده شد (۰.۰۱p≤، ۰.۸۴ρ=). جو ایمنی با عملکرد فردی هم بستگی مثبت، اما ضعیفی داشت (۰.۰۱p=، ۰.۱۲ρ=). در تحلیل رگرسیون خطی چندگانه، جو ارگونومی (۰.۰۰۱< p ،۰.۲۸=β) و شرکت محل اشتغال (۰.۰۰۱ < p ،۰.۳۱ - =β) پیش بین معنی دار عملکرد فردی بودند، درحالی که سابقه کار (۰.۰۰۱ < p ، ۰.۸۷=β) و شرکت محل خدمت (۰.۰۰۱ < p ،۰.۰۸ -=β) پیش بین معنی دار شاخص تقریبیPALY بودند. نتیجه گیری: هم بستگی بالای جو ایمنی و ارگونومی، آن ها را مولفه هایی هم افزا نشان می دهد. جو ارگونومی (نه جو ایمنی) پیش بین مستقل عملکرد فردی است، درحالی که سابقه کار قوی ترین پیش بین شاخص تقریبی PALY است. نبود رابطه بین ارزیابی عملکرد و شاخص تقریبی PALY، شکاف ادراکی عمیق را بین خودارزیابی کارکنان و مدیران آشکار می کند.

کلیدواژه ها:

Ergonomic Climate ، Food Industry ، Individual Performance ، PALY ، Safety climate ، جو ایمنی ، جو ارگونومی ، عملکرد فردی ، PALY ، صنایع غذایی