مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و آموزش شفقت به خود بر کنترل عواطف دانشجویان رشته روان شناسی مقطع کارشناسی

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و آموزش شفقت به خود بر کنترل عواطف دانشجویان رشته روان شناسی مقطع کارشناسی بود. این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این مطالعه شامل کلیه دانشجویان رشته روان شناسی مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. از بین آنها ۶۰ نفر با روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه تقسیم شدند (هر گروه ۲۰ نفر). اعضای گروه های آموزش تنظیم هیجان و آموزش شفقت به خود، مداخله مختص خود را در ۸ جلسه ۵/۱ ساعته دریافت کردند و گروه کنترل، درمانی دریافت نکرد. هر سه گروه، پیش و پس از مداخله به پرسش نامه کنترل عواطف ویلیامز و همکاران (۱۹۹۷) پاسخ دادند. تحلیل داده ها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرم افزار SPSS- ۲۴ انجام شد. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که هر دو مداخله منجر به افزایش کنترل عواطف دانشجویان شده اند (۰۰۱/۰>P). همچنین نتایج آزمون تعقیبی بونفرنی نشان داد که تاثیر آموزش تنظیم هیجان بر کنترل عواطف بیشتر از آموزش شفقت به خود بود (۰۰۱/۰>P) و اثربخشی آموزش شفقت به خود نسبت به گروه کنترل معنادار نبود (۰۵/۰p>). بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که آموزش تنظیم هیجان اثربخشی قوی تر و روشن تری نسبت به آموزش شفقت به خود در کنترل عواطف داشت. لذا پیشنهاد می شود از آموزش تنظیم هیجان جهت افزایش کنترل عواطف استفاده شود.

کلیدواژه ها:

آموزش تنظیم هیجان ، آموزش شفقت به خود ، کنترل عواطف ، دانشجویان