گفتمان کهن الگویی در حماسه تطبیقی: مطالعه رستم و هرکول از دیدگاه کمپبل و فرای

این مقاله با بهره گیری از نظریه های کهن الگویی جوزف کمپبل و نورثروپ فرای در چارچوب ادبیات تطبیقی ​​رنه ولک، تحلیلی تطبیقی ​​از قهرمانان اسطوره ای رستم از شاهنامه فارسی و هرکول از سنت یونانی-رومی ارائه می دهد. این مطالعه، استدلال می کند که علی رغم ریشه های فرهنگی متمایزشان، هر دو شخصیت، یک کهن الگوی قهرمانی جهانی را تجسم می بخشند و الگوهای اسطوره ای بنیادی و بین فرهنگی را آشکار می کنند. این تحقیق با بهره گیری از «تک اسطوره» کمپبل، ساختارهای روایی موازی زندگی آنها را، از تولدهای معجزه آسا و آزمایش های اولیه تا تکمیل زحمات قهرمانانه و عروج نهایی، ردیابی می کند. نظریه اسطوره ای فرای، حماسه های آنها را در قالب رمانس طبقه بندی می کند که با کاوش های متعالی و مبارزات چرخه ای علیه هرج و مرج مشخص می شود. این مقایسه که با تاکید ولک بر پیوندهای ادبی ذاتی فراتر از تاثیر تاریخی شکل گرفته است، نه تنها شباهت های عمیقی را در عملکرد آنها به عنوان قهرمانان فرهنگی آشکار می کند، بلکه تفاوت های اساسی را نیز برجسته می سازد: روایت هرکول بر کفاره شخصی و نقص تراژیک متمرکز است، در حالی که حماسه رستم عمیقا با هویت ملی و وظیفه فرزندی در هم تنیده شده است. در نهایت، این مطالعه نتیجه می گیرد که رستم و هرکول، نمونه های قدرتمندی از قهرمان کهن الگویی هستند که جوهره روایی مشترک آنها، قدرت وحدت بخش اسطوره را در فرهنگ های بشری تایید می کند.

کلیدواژه ها:

رستم ، هرکول ، تک اسطوره کمپبل ، کهن الگویی های فرای از رمانس ، تراژدی و کنایه