نقش عدم اطمینان اقتصادی بر ارتباط بین گزارشگری پایداری و پیچیدگی فناورانه صادرات

هدف: پیچیدگی فناوری صادرات، یک عامل تعیین کننده رقابت جهانی و رشد بلندمدت یک شرکت است که در آن، عملکرد زیست محیطی، اجتماعی و حکمرانی به عنوان محرکی بسیار مهم برای افزایش رقابت بلندمدت شرکت ها و موقعیت بازار هستند. این عوامل با ترویج نوآوری فناوری سبز، حفظ شهرت شرکت و بهبود قابلیت های حاکمیتی، به تقویت رقابت صادرات کمک می کنند. هدف این تحقیق بررسی نقش نا اطمینان اقتصادی بر ارتباط بین گزارش دهی پایداری و پیچیدگی فناورانه صادرات بوده است. روش: قلمرو مکانی این تحقیق شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و قلمرو زمانی سالهای بین ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۳ بوده است. تحقیق حاضر در زمره تحقیقات کاربردی قرار دارد، و از لحاظ ماهیت در زمره تحقیقات توصیفی قرار داشته و از نظر روش نیز در دسته تحقیقات همبستگی محسوب می گردد. در این پژوهش برای جمع آوری داده ها و اطلاعات، ازروش کتابخانه ای استفاده شد. بر اساس روش حذف سیستماتیک تعداد ۱۳۵ شرکت به عنوان نمونه آماری انتخاب گردید. یافته ها: نتایج این پژوهش نشان می دهد که بین گزارش دهی پایداری و پیچیدگی فناورانه صادرات رابطه ای معنادار وجود دارد؛ به گونه ای که بهبود شفافیت و کیفیت اطلاعات پایداری شرکت ها با افزایش توانمندی در مدیریت محصولات و فرآیندهای پیچیده تکنولوژیکی صادراتی همراه است. همچنین، یافته ها تاکید می کنند که عدم اطمینان اقتصادی نقش تعدیل گری در این رابطه ایفا می کند؛ به طوری که در شرایط بالاتر عدم اطمینان اقتصادی، اثر گزارش دهی پایداری بر پیچیدگی فناورانه صادرات کاهش می یابد و در شرایط پایین تر عدم اطمینان اقتصادی، این اثر تقویت می شود. نتیجه گیری: مطالعه نشان می دهد که توانمندسازی شرکت ها در حوزه گزارش دهی پایداری و مدیریت عدم اطمینان اقتصادی می تواند به ارتقای قابلیت های فناورانه صادرات کمک کرده و پایداری و رقابت پذیری بنگاه ها در بازارهای بین المللی را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

گزارشگری ، پایداری