بررسی نقش سرمایه فرهنگی و اجتماعی خانواده در شکل گیری روابط اجتماعی و کاهش انزوای دانش آموزان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 52

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

DEPET01_314

تاریخ نمایه سازی: 12 آبان 1405

چکیده مقاله:

خانواده به عنوان نخستین و مهم ترین نهاد اجتماعی، نقش اساسی در شکل گیری شخصیت، نگرش ها و رفتارهای اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. سرمایه فرهنگی و اجتماعی خانواده از جمله عوامل تاثیرگذار بر کیفیت روابط بین فردی، میزان مشارکت اجتماعی و سازگاری دانش آموزان با محیط های آموزشی و اجتماعی محسوب می شوند. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش سرمایه فرهنگی و اجتماعی خانواده در شکل گیری روابط اجتماعی و کاهش انزوای دانش آموزان است. سرمایه فرهنگی خانواده از طریق سطح تحصیلات والدین، آگاهی های فرهنگی، نگرش های تربیتی، شیوه گفت وگو و میزان توجه به فعالیت های علمی و اجتماعی بر نگرش و رفتار فرزندان تاثیر می گذارد. همچنین سرمایه اجتماعی خانواده، شامل اعتماد متقابل، حمایت عاطفی، کیفیت روابط خانوادگی، تعاملات اجتماعی و برخورداری از شبکه های ارتباطی، زمینه مناسبی برای تقویت مهارت های ارتباطی دانش آموزان فراهم می سازد. برخورداری از محیط خانوادگی حمایتگر و تعاملات سازنده می تواند احساس امنیت، اعتمادبه نفس و تعلق اجتماعی را در دانش آموزان افزایش دهد. در مقابل، ضعف ارتباطات خانوادگی، محدودیت تعاملات اجتماعی و کمبود حمایت عاطفی ممکن است زمینه ساز کاهش مشارکت اجتماعی و افزایش گرایش به گوشه گیری و انزواطلبی شود. از سوی دیگر، مدرسه به عنوان دومین محیط مهم تربیتی، نقش مکملی در توسعه سرمایه اجتماعی و تقویت روابط میان فردی دانش آموزان دارد. فراهم کردن فرصت های مشارکت گروهی، فعالیت های جمعی، گفت وگوهای سازنده و برنامه های فرهنگی می تواند به گسترش تعاملات اجتماعی و کاهش احساس تنهایی کمک کند. همکاری مستمر میان خانواده و مدرسه نیز در شناسایی دانش آموزان دارای مشکلات ارتباطی و فراهم کردن حمایت های لازم اهمیت فراوانی دارد. بر این اساس، تقویت سرمایه فرهنگی و اجتماعی خانواده و ایجاد محیط های آموزشی مشارکت محور می تواند زمینه ساز افزایش سازگاری اجتماعی، بهبود روابط دوستانه و پیشگیری از انزوای دانش آموزان باشد. در مجموع، توجه به ظرفیت های فرهنگی و اجتماعی خانواده، علاوه بر تقویت پیوندهای عاطفی و اجتماعی، نقش موثری در پرورش دانش آموزانی دارای اعتمادبه نفس، مسئولیت پذیری و توانایی برقراری ارتباط موثر با دیگران خواهد داشت.

نویسندگان

حسین سفری

دانش آموخته ی کاردانی مکانیک خودر رشته ی ۳متالوژی