نقش فناوری های هوشمند آموزشی در ارتقای انعطاف پذیری شناختی، تفکر انتقادی و خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان

فناوری های هوشمند آموزشی به عنوان نسل جدیدی از ابزارهای دیجیتالی، با قابلیت هایی مانند هوش مصنوعی، یادگیری تطبیقی و بازخورد هوشمند، ظرفیت قابل توجهی برای پرورش مهارت های شناختی پیشرفته در دانش آموزان دارند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با هدف تبیین نقش فناوری های هوشمند آموزشی در ارتقای انعطاف پذیری شناختی، تفکر انتقادی و خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان انجام شده است. برای جمع آوری داده ها، مجموعه ای از مطالعات، منابع علمی و پژوهش های مرتبط با فناوری های هوشمند، انعطاف پذیری شناختی، تفکر انتقادی و خودتنظیمی یادگیری بررسی و مولفه های مشترک میان آن ها استخراج و سازمان دهی شدند. تحلیل محتوای مفهومی منابع نشان داد که فناوری های هوشمند آموزشی از طریق پنج مولفه اصلی بر انعطاف پذیری شناختی، تفکر انتقادی و خودتنظیمی یادگیری تاثیر می گذارند: یادگیری تطبیقی و شخصی سازی مسیر یادگیری، بازخورد هوشمند و فوری، شبیه سازی های تعاملی و محیط های مجازی، دستیارهای هوشمند و عوامل آموزشی گفتگو محور، و ابزارهای تحلیل داده و نمایش بصری اطلاعات. یافته ها نشان می دهد که دانش آموزانی که در محیط های آموزشی مبتنی بر فناوری های هوشمند قرار می گیرند، از انعطاف پذیری شناختی بالاتر، تفکر انتقادی قوی تر و خودتنظیمی یادگیری بهتری برخوردارند. تحقق این وضعیت مستلزم آموزش معلمان در زمینه فناوری های هوشمند، تغییر نگرش نسبت به نقش فناوری در یادگیری و ایجاد زیرساخت های مناسب در مدارس است.

کلیدواژه ها:

فناوری های هوشمند آموزشی ، انعطاف پذیری شناختی ، تفکر انتقادی ، خودتنظیمی یادگیری ، دانش آموزان.