کاربرد یادگیری معکوس در آموزش و تاثیر آن بر یادگیری عمیق و مشارکت دانش آموزان

تحولات سریع علمی و فناوری، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی تدریس مواجه کرده است. در الگوی سنتی، بخش عمده زمان کلاس به ارائه مستقیم مطالب توسط معلم اختصاص می یابد و دانش آموز معمولا در خارج از کلاس به انجام تکالیف و تمرین های مربوط به مطالب آموزشی می پردازد. یادگیری معکوس یکی از رویکردهای نوین آموزشی است که با جابه جایی این فرایند، محتوای آموزشی را تا حد زیادی پیش از حضور دانش آموز در کلاس در اختیار او قرار می دهد و زمان کلاس را برای فعالیت های تعاملی، حل مسئله، گفت وگو، کارگروهی، تمرین و دریافت بازخورد اختصاص می دهد. هدف مقاله حاضر بررسی کاربرد یادگیری معکوس در آموزش و تاثیر آن بر یادگیری عمیق و مشارکت دانش آموزان است.روش پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسناد و منابع علمی مرتبط با یادگیری معکوس است. یافته های پژوهش های انجام شده نشان می دهد که یادگیری معکوس، در صورت طراحی مناسب، می تواند فرصت بیشتری برای فعالیت فعال دانش آموز، تعامل با همکلاسی ها و معلم، تمرین مهارت های تفکر و استفاده از زمان کلاس برای فعالیت های سطح بالاتر شناختی فراهم کند. یک فراتحلیل گسترده بر اساس ۱۹۸ مطالعه و ۳۳۶۷۸ دانش آموز و دانشجو نیز اثر مثبت متوسطی را برای کلاس معکوس بر عملکرد یادگیرندگان گزارش کرده و نقش فعالیت های ساختاریافته و یادگیری فعال را مهم دانسته است.با این حال، اجرای یادگیری معکوس بدون توجه به شرایط دانش آموزان، دسترسی آنان به فناوری، کیفیت محتوای پیش از کلاس، مهارت معلم و میزان خودتنظیمی یادگیرنده نمی تواند به صورت خودکار موجب بهبود یادگیری شود. بنابراین، استفاده موثر از این روش نیازمند طراحی آموزشی هدفمند، محتوای کوتاه و قابل فهم، فعالیت های مشارکتی، ارزشیابی مستمر و حمایت از دانش آموزان است

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، کلاس معکوس ، یادگیری عمیق ، مشارکت دانش آموزان ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی ، روش تدریس نوین