تاثیر بی توجهی تربیتی خانواده بر بروز مشکلات رفتاری و افت تحصیلی دانش آموزان

خانواده نخستین پایگاه اجتماعی است که کودک در آن نحوه ارتباط، تنظیم هیجان و مواجهه با مسئولیت های فردی و اجتماعی را فرا می گیرد. بی توجهی تربیتی عبارت است از تداوم الگوهایی که در آن نیازهای عاطفی، حمایتی و نظارتی دانش آموز نادیده گرفته می شود. مقاله حاضر با روش مرور تحلیلی و استناد به منابع پژوهشی معتبر، به بررسی پیامدهای احتمالی این وضعیت بر بروز مشکلات رفتاری و افت تحصیلی دانش آموزان پرداخته است. شواهد علمی نشان می دهند که غفلت والدگری و کمبود تعامل سازنده می تواند با کاهش انگیزه های تحصیلی، دشواری در تمرکز و بروز رفتارهای نابهنجار در محیط مدرسه همراه باشد (لی و همکاران، ۲۰۲۲، ص. ۱؛ رابی و همکاران، ۲۰۱۹، ص. ۱۶۸۴). با این وجود، این پیامدها قطعی نبوده و تحت تاثیر متغیرهای زمینه ای و فردی قرار دارند. نتایج بر ضرورت تقویت تعامل سازنده میان خانه و مدرسه، شناسایی زودهنگام نشانه های افت تحصیلی و ارائه حمایت های مشاوره ای تاکید می کند (مورگیتیو و همکاران، ۲۰۲۵، ص. ۱۵۹۳).

کلیدواژه ها:

بی توجهی تربیتی ، خانواده ، مشکلات رفتاری ، افت تحصیلی ، دانش آموزان ، مشارکت تحصیلی.