بررسی روش های یادگیری چندحسی بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دیرآموز

دانش آموزان دیرآموز به دلیل کندی در پردازش اطلاعات، ضعف در حافظه کاری، توجه پایدار و گاه مشکلات ادراکی-حرکتی، معمولا در کسب مهارت های پایه خواندن، نوشتن و ریاضی با چالش بیشتری روبه رو هستند. رویکرد یادگیری چندحسی (Multisensory Learning) با درگیرسازی همزمان یا هدفمند حواس مختلف (بینایی، شنوایی، لامسه، حرکت) می تواند یادگیری را عمیق تر، پایدارتر و قابل تعمیم تر کند. این مقاله مروری با هدف تبیین مبانی نظری یادگیری چندحسی، معرفی روش ها و مداخلات رایج و بررسی شواهد پژوهشی مربوط به تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دیرآموز تدوین شده است. یافته های مرور نشان می دهد برنامه های چندحسی به ویژه در آموزش خواندن و نوشتن (مانند رویکردهای مبتنی بر آموزش ساختارمند آواشناختی و روش های مشابه اورتون–گیلینگهام) و نیز در آموزش ریاضی (با دست ورزی و بازنمایی های حرکتی-دیداری) اثربخشی معناداری دارند. همچنین، هم راستایی این رویکرد با اصول طراحی جهانی برای یادگیری (UDL) می تواند مشارکت و انگیزش دانش آموزان دیرآموز را افزایش دهد. در پایان، پیشنهادهایی کاربردی برای معلمان و پژوهشگران ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

یادگیری چندحسی ، دانش آموزان دیرآموز ، عملکرد تحصیلی ، آموزش خواندن ، آموزش ریاضی ، UDL