هوش مصنوعی ، تفکر انتقادی دانش آموزان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 50
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
DEPET01_256
تاریخ نمایه سازی: 12 آبان 1405
چکیده مقاله:
گسترش فناوری های نوین و ظهور ابزارهای هوش مصنوعی مولد، فرصت ها و چالش های تازه ای را در نظام های آموزشی ایجاد کرده است. یکی از مهم ترین موضوعات در این زمینه، چگونگی استفاده از هوش مصنوعی برای تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان است. تفکر انتقادی از جمله مهارت های اساسی یادگیری در قرن بیست ویکم به شمار می رود که توانایی تحلیل اطلاعات، ارزیابی شواهد، تشخیص خطاها، مقایسه دیدگاه ها و تصمیم گیری منطقی را در افراد تقویت می کند. هوش مصنوعی می تواند با فراهم کردن فرصت پرسشگری، ارائه دیدگاه های متنوع، توضیح مفاهیم دشوار و ایجاد بازخوردهای آموزشی، زمینه مناسبی برای پرورش این مهارت ها فراهم سازد. بااین حال، استفاده نادرست از این فناوری ممکن است به پذیرش بدون بررسی پاسخ های تولیدشده، کاهش تلاش ذهنی و وابستگی بیش ازحد دانش آموزان به ابزارهای دیجیتال منجر شود.پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان و شناسایی فرصت ها، چالش ها و راهکارهای آموزشی مرتبط با آن، به شیوه مروری تحلیلی تدوین شده است. در این مقاله، ضمن تبیین مفاهیم هوش مصنوعی و تفکر انتقادی، ظرفیت های آموزشی ابزارهای هوش مصنوعی و شرایط استفاده موثر از آن ها بررسی می شود. یافته های مطالعات مروری جدید نشان می دهند که هوش مصنوعی در صورت استفاده هدفمند و همراه با فعالیت های آموزشی هدایت شده، می تواند به بهبود برخی مهارت های شناختی و تفکر سطح بالاتر کمک کند؛ بااین حال، نتایج به شیوه استفاده، ویژگی های یادگیرندگان و نوع طراحی فعالیت های آموزشی وابسته است (Sardi et al., ۲۰۲۵; Zhao et al., ۲۰۲۵). بنابراین، صرف دسترسی دانش آموزان به هوش مصنوعی برای تقویت تفکر انتقادی کافی نیست.بر اساس مباحث مطرح شده، نقش معلم در طراحی فعالیت های مسئله محور، آموزش ارزیابی صحت اطلاعات، تشویق دانش آموزان به مقایسه پاسخ های هوش مصنوعی با منابع معتبر و فراهم کردن فرصت استدلال مستقل، اهمیت ویژه ای دارد. در مجموع، هوش مصنوعی زمانی می تواند به ابزاری موثر برای پرورش تفکر انتقادی تبدیل شود که به جای جایگزین شدن با اندیشیدن دانش آموز، زمینه ای برای پرسشگری، تحلیل، ارزیابی و شکل گیری قضاوت مستقل فراهم کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه شیخی جلالی
کارشناسی ارشد آموزش روانشناسی تربیتی دانشگاه سیستان و بلوچستان
سعید دهواری
کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان زاهدان شهید مطهری
زهرا شاه خواه
کارشناسی ارشد آموزش روانشناسی تربیتی دانشگاه سیستان و بلوچستان
فرزانه پیری
کارشناسی آموزش حقوق دانشگاه پیام نور
اسماعیل اسماعیلی نژاد
کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان زاهدان شهید مطهری