تحلیل عوامل موثر بر پذیرش ارزشیابی های هوشمند توسط دانش آموزان کلاس مجازی

پژوهش حاضر با هدف تحلیل عوامل موثر بر پذیرش سامانه های ارزشیابی هوشمند توسط دانش آموزان کلاس مجازی بر پایه مدل یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری (UTAUT۲) اجرا شد. طرح پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه بهره مند از آموزش مجازی تشکیل دادند که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه استاندارد پذیرش فناوری بود که مولفه های امید به عملکرد، امید به تلاش، نفوذ اجتماعی، شرایط تسهیل کننده، انگیزش لذت بخش و اعتماد به الگوریتم هوشمند را در مقیاس پنج درجه ای لیکرت سنجید؛ روایی صوری، محتوایی و سازه (همگرا و واگرا) و پایایی ترکیبی و آلفای کرونباخ ابزار (بالای ۰/۸۵) احراز گردید. جهت تحلیل داده ها و ارزیابی مدل اندازه گیری و ساختاری از نرم افزارهای SPSS و SmartPLS استفاده شد. یافته های تحلیل ساختاری نشان داد که امید به عملکرد، امید به تلاش، شرایط تسهیل کننده و اعتماد به عدالت الگوریتمی تاثیر مثبت، مستقیم و معناداری بر قصد رفتاری و پذیرش ارزشیابی هوشمند دارند (۰/۰۱>P) و نفوذ اجتماعی نقشی تعدیل کننده ایفا می کند. همچنین نتایج نشان داد که اضطراب پایش هوشمند عاملی بازدارنده در تمایل دانش آموزان به استفاده مستمر است. در نتیجه، توسعه سامانه های ارزشیابی شفاف، با رابط کاربری ساده، بازخوردهای تشخیصی بلادرنگ و امنیت بالا جهت بهینه سازی پذیرش دانش آموزان در آموزش مجازی ضروری است.

کلیدواژه ها:

پذیرش فناوری ، ارزشیابی هوشمند ، کلاس مجازی ، مدل یکپارچه پذیرش ، مدل سازی معادلات ساختاری ، بازخورد بلادرنگ.