بررسی رابطه هوش هیجانی معلمان با خلاقیت و علاقه به یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه هوش هیجانی معلمان با خلاقیت و علاقه به یادگیری دانش آموزان انجام شد. هوش هیجانی به عنوان مجموعه ای از توانایی های درون فردی و میان فردی معلم، نقشی تعیین کننده در شکل دهی محیط یادگیری و تحریک توان خلاقانه فراگیران دارد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری آن را معلمان و دانش آموزان مقطع متوسطه تشکیل دادند که از میان آن ها نمونه ای به شیوه تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد هوش هیجانی، خلاقیت و علاقه به یادگیری گردآوری و با آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان دادند که میان هوش هیجانی معلمان و خلاقیت دانش آموزان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و مولفه های خودآگاهی، خودنظم دهی و همدلی معلم توان پیش بینی بخش قابل توجهی از واریانس خلاقیت را دارا هستند. همچنین رابطه معناداری میان هوش هیجانی معلمان و علاقه به یادگیری دانش آموزان مشاهده شد؛ به گونه ای که معلمان با هوش هیجانی بالاتر محیطی امن تر و حمایتگرانه تر ایجاد می کنند و از این طریق اشتیاق درونی دانش آموزان را برمی انگیزند. نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه به پرورش هوش هیجانی در برنامه های تربیت معلم و دوره های ضمن خدمت تاکید می کند و نشان می دهد که سرمایه گذاری بر قابلیت های هیجانی معلمان می تواند به طور هم زمان دو پیامد مهم تربیتی یعنی خلاقیت و علاقه به یادگیری را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، خلاقیت ، علاقه به یادگیری ، معلمان ، دانش آموزان.