تحلیل تاثیر بودجه ریزی مبتنی بر عملکرد در آموزش وپرورش بر توزیع منابع، کاهش هزینه ها و بهبود نتایج آموزشی مدارس

بودجه ریزی مبتنی بر عملکرد، به عنوان یکی از بنیادین ترین اصلاحات در نظام بودجه ریزی بخش عمومی، وعده پیوند دادن تخصیص منابع به نتایج قابل اندازه گیری را داده است. در آموزش وپرورش، که هر ریال بودجه باید به بهبود یادگیری دانش آموزان منجر شود، این رویکرد می تواند به توزیع عادلانه تر منابع، کاهش هزینه های غیرضروری، و بهبود نتایج آموزشی منجر شود. این پژوهش با هدف تحلیل تاثیر بودجه ریزی مبتنی بر عملکرد در آموزش وپرورش بر توزیع منابع، کاهش هزینه ها و بهبود نتایج آموزشی مدارس انجام شد. روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل محتوای جهت دار و مرور نظام مند ادبیات پژوهشی بود که بر ۴۷ منبع علمی معتبر استوار گردید. یافته ها نشان داد که بودجه ریزی مبتنی بر عملکرد از چهار مسیر اصلی بر مولفه های mentioned اثر می گذارد: (۱) توزیع منابع از طریق فرمول های تخصیص مبتنی بر شاخص های عملکردی (مانند نرخ قبولی، نرخ حضور، و نتایج آزمون های استاندارد)، (۲) کاهش هزینه ها از طریق افزایش کارایی و حذف هزینه های غیرضروری، (۳) بهبود نتایج آموزشی از طریق ایجاد انگیزه برای مدارس و معلمان جهت تمرکز بر یادگیری، و (۴) افزایش پاسخ گویی از طریق شفافیت در تخصیص منابع و نتایج. یافته های کلیدی نشان داد که تجربه استان سئارا در برزیل، که ۲۵ درصد از مالیات انتقالی به شهرداری ها را به عملکرد آموزشی مشروط کرد، به بهبود قابل توجه شاخص کیفیت آموزش منجر شد، به گونه ای که شهرداری های این استان، با وجود هزینه کمتر از یک سوم استان های ثروتمند، نمرات بالاتری کسب کردند . همچنین، مطالعه ای در برزیل نشان داد که یک دلار افزایش در استخر پاداش به ازای هر نفر، نمرات آزمون را ۰/۰۰۲۷ انحراف معیار افزایش می دهد، در حالی که همین میزان افزایش در انتقال های غیرمشروط، اثری حدود چهارده برابر کوچک تر دارد . با این حال، چالش های جدی نیز شناسایی شد: خطر تضعیف عدالت آموزشی از طریق تمرکز بر مدارس با عملکرد بالا، دشواری اندازه گیری نتایج یادگیری، و خطر «بازی با اعداد» و دستکاری شاخص ها. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که بودجه ریزی مبتنی بر عملکرد، در صورت طراحی دقیق فرمول های تخصیص با وزن دهی به مدارس محروم، و همراهی با نظام سنجش معتبر، می تواند به توزیع عادلانه تر منابع و بهبود نتایج آموزشی منجر شود. پیشنهادهای پژوهش بر ضرورت طراحی فرمول های تخصیص حساس به عدالت، تقویت نظام سنجش یادگیری، و حرکت مرحله ای از پایلوت به تعمیم متمرکز است.

کلیدواژه ها:

بودجه ریزی مبتنی بر عملکرد ، آموزش وپرورش ، توزیع منابع ، کاهش هزینه ، نتایج آموزشی ، عدالت آموزشی