ارزیابی نقش دولت الکترونیک در بهبود دسترسی خانواده ها به خدمات آموزش وپرورش و افزایش سرعت، شفافیت و عدالت اداری
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 46
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
DEPET01_218
تاریخ نمایه سازی: 12 آبان 1405
چکیده مقاله:
دولت الکترونیک، به عنوان یکی از بنیادین ترین جلوه های تحول دیجیتال در بخش عمومی، وعده ای بزرگ را محقق ساخته است: ارائه خدمات دولتی بدون واسطه، بدون مراجعه حضوری، و بدون تبعیض. در حوزه آموزش وپرورش، که خدمات آن مستقیما با سرنوشت میلیون ها دانش آموز و خانواده در ارتباط است، دولت الکترونیک می تواند به کاهش بروکراسی، افزایش شفافیت، تسریع فرآیندها، و تحقق عدالت اداری منجر شود. این پژوهش با هدف ارزیابی نقش دولت الکترونیک در بهبود دسترسی خانواده ها به خدمات آموزش وپرورش و افزایش سرعت، شفافیت و عدالت اداری انجام شد. روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل محتوای جهت دار و مرور نظام مند ادبیات پژوهشی بود که بر ۴۷ منبع علمی معتبر استوار گردید. یافته ها نشان داد که دولت الکترونیک در آموزش وپرورش از چهار مسیر اصلی بر دسترسی، سرعت، شفافیت و عدالت اثر می گذارد: (۱) حذف واسطه ها و مراجعات حضوری از طریق سامانه های یکپارچه (مانند سامانه فواد برای ثبت و پیگیری مطالبات)، (۲) افزایش سرعت رسیدگی از طریق خودکارسازی فرآیندها و کاهش بوروکراسی، (۳) افزایش شفافیت از طریق ثبت متمرکز درخواست ها و شکایات و امکان نظارت داده محور، و (۴) تحقق عدالت اداری از طریق شناسایی نقاط ضعف مناطق مختلف و توزیع عادلانه تر منابع. یافته های کلیدی نشان داد که سامانه فواد، به عنوان نمونه ای از دولت الکترونیک در آموزش وپرورش ایران، توانسته است امکان ثبت، پیگیری و رسیدگی شفاف به مطالبات را فراهم کند و داده های تجمیع شده آن به بانک اطلاعاتی ارزشمندی برای سیاست گذاری تبدیل شود . همچنین مشخص شد که حرکت به سمت پیشگیری هوشمند و الکترونیکی سازی فرآیندهای رسیدگی، به کاهش ۲۰ درصدی تخلفات اداری در آموزش وپرورش منجر شده است . با این حال، چالش های جدی نیز شناسایی شد: شکاف دیجیتال و نابرابری دسترسی در مناطق محروم، ضعف زیرساخت های فناورانه (به ویژه سرورهای پلتفرم شاد)، کمبود سواد دیجیتال برخی خانواده ها، و مقاومت سازمانی در برابر تغییر. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که دولت الکترونیک، در صورت اجرای نظام مند و عادلانه، می تواند به عنوان ابزاری موثر در بهبود دسترسی، شفافیت و عدالت در خدمات آموزش وپرورش به کار رود، اما تحقق این پتانسیل، نیازمند سرمایه گذاری در زیرساخت ها، آموزش کاربران، و رفع شکاف دیجیتال است. پیشنهادهای پژوهش بر ضرورت تقویت زیرساخت های فناورانه، طراحی سامانه های کاربرپسند، آموزش خانواده ها، و انجام مطالعات میدانی در بستر ایران متمرکز است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
پروانه صفاری بادی
کارشناسی ارشد، مدیریت دولتی( گرایش مالی)
یونس نجارزاده هنجنی
کارشناسی، سازه های چوبی
ماندانا زنده رسم حقیقی
کارشناسی، کامپیوتر
سینا اصغریان
کارشناسی، آموزش ابتدایی