هوش هیجانی درمدیریت و رهبری آموزشی

پژوهش حاضر با هدف بازتعریف هوش هیجانی در مدیریت و رهبری آموزشی و تبیین نقش آن در توسعه شایستگی های حرفه ای، ارتقای اثربخشی مدیران و بهبود عملکرد سازمان های آموزشی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، کیفی با رویکرد تحلیلی و کتابخانه ای است. اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه و بررسی منابع علمی، مقالات پژوهشی و مبانی نظری مرتبط گردآوری شده و با استفاده از تحلیل مفهومی و تلفیق دیدگاه های موجود مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش هیجانی فراتر از توانایی شناخت و کنترل احساسات فردی، مجموعه ای از قابلیت های شناختی، عاطفی، ارتباطی و سازمانی است که می تواند در بهبود تصمیم گیری، مدیریت تعارض، تقویت اعتماد سازمانی و توسعه روابط انسانی نقش موثری ایفا کند. همچنین، پیوند هوش هیجانی با سبک های رهبری تحول آفرین و مشارکتی، زمینه افزایش انگیزش کارکنان، تقویت پاسخگویی مدیریتی و توسعه فرهنگ همکاری را فراهم می سازد. نتایج تحلیل بیانگر آن است که بازتعریف هوش هیجانی مستلزم عبور از نگرش فردمحور و حرکت به سوی رویکردی جامع، راهبردی و انسان محور در مدیریت آموزشی است. بر این اساس، تقویت شایستگی های هیجانی از طریق آموزش مستمر، مربیگری حرفه ای، بهره گیری از فناوری های نوین و ارزیابی عملکرد می تواند به ارتقای کیفیت رهبری آموزشی کمک کند. در نهایت، پژوهش بر ضرورت نهادینه سازی هوش هیجانی در برنامه های تربیت و توانمندسازی مدیران برای ایجاد سازمان های آموزشی پویا، مشارکت محور و تحول آفرین تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مدیریت آموزشی ، رهبری تحول آفرین ، شایستگی های حرفه ای مدیران ، اثربخشی سازمانی.