بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول روش های تدریس و ارتقای کیفیت یادگیری در آموزش مجازی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 30
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
DEPET01_147
تاریخ نمایه سازی: 12 آبان 1405
چکیده مقاله:
گسترش فناوری های نوین و توسعه روزافزون هوش مصنوعی، زمینه ساز تحولات بنیادین در نظام آموزش وپرورش و شیوه های سنتی یاددهی یادگیری شده است. در این میان، آموزش مجازی به عنوان یکی از بسترهای مهم ارائه خدمات آموزشی، با بهره گیری از قابلیت های هوش مصنوعی می تواند فرصت های جدیدی برای بهبود کیفیت تدریس، افزایش مشارکت یادگیرندگان و ارتقای اثربخشی فرایند یادگیری فراهم سازد. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول روش های تدریس و تبیین ظرفیت های آن در ارتقای کیفیت یادگیری در محیط های آموزشی مجازی است. در این راستا، کاربرد ابزارهای هوشمند در شخصی سازی آموزش، تحلیل عملکرد تحصیلی دانش آموزان، ارائه بازخوردهای هدفمند، شناسایی تفاوت های فردی و طراحی فعالیت های متناسب با نیازهای یادگیری مورد توجه قرار می گیرد. بهره گیری اصولی از این قابلیت ها می تواند فرایند آموزش را از الگوهای یکسان و معلم محور به سمت یادگیری تعاملی، انعطاف پذیر و یادگیرنده محور هدایت کند و زمینه افزایش انگیزه، استقلال یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان را فراهم آورد. در این فرایند، نقش معلم نیز دستخوش تحول می شود؛ به گونه ای که آموزگار علاوه بر انتقال دانش، مسئولیت هدایت یادگیری، ارزیابی انتقادی اطلاعات، مدیریت تعاملات آموزشی و انتخاب آگاهانه ابزارهای هوشمند را بر عهده می گیرد. با وجود این ظرفیت ها، چالش هایی همچون نابرابری در دسترسی به امکانات دیجیتال، ضعف زیرساخت های فناوری، کمبود مهارت های دیجیتال معلمان، نگرانی های مربوط به حریم خصوصی و احتمال اتکای بیش ازحد به محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی، ضرورت برنامه ریزی دقیق و نظارت آموزشی را آشکار می سازد. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی و با تاکید بر ظرفیت ها و محدودیت های فناوری های هوشمند، به تبیین الزامات بهره گیری موثر از هوش مصنوعی در آموزش مجازی می پردازد. برآیند این بررسی نشان می دهد که ارتقای کیفیت یادگیری صرفا به استفاده از ابزارهای پیشرفته وابسته نیست، بلکه مستلزم تلفیق هدفمند فناوری با دانش تخصصی معلمان، تعامل انسانی، اصول اخلاقی و نیازهای واقعی دانش آموزان است. بر این اساس، توانمندسازی حرفه ای معلمان، توسعه زیرساخت های آموزشی و تدوین سیاست های روشن برای استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی می تواند زمینه ساز شکل گیری محیط های یادگیری پویا، اثربخش و متناسب با تفاوت های فردی دانش آموزان باشد.
کلیدواژه ها:
هوش مصنوعی ، آموزش مجازی ، روش های تدریس ، کیفیت یادگیری ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری های آموزشی.
نویسندگان
الهام حسین بک عراقی
فرهنگی آموزش و پرورش کدپرسنلی ۲۴۹۸۰۶۶۵
سید عمادالدین صدرالدینی
فرهنگی آموزش و پرورش کدپرسنلی ۷۸۴۸۵۳۷۰
سیاوش ملایی
فرهنگی آموزش و پرورش کدپرسنلی ۸۶۳۱۰۸۸۳
میترا میرزایی
فرهنگی آموزش و پرورش کدپرسنلی ۳۸۰۲۰۸۵۰