تاثیر کلاس های مجازی بر میزان توجه،تمرکز ویادگیری دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر کلاس های مجازی بر میزان توجه، تمرکز و یادگیری دانش آموزان انجام گرفت. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه دهم دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که با روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای، تعداد ۶۰ دانش آموز انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۳۰ نفری آزمایش (آموزش در بستر کلاس مجازی ساختاریافته) و کنترل (آموزش سنتی) گمارده شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه توجه و تمرکز پیوسته (CPT)، آزمون استاندارد پیشرفت تحصیلی و مقیاس محقق ساخته میزان یادگیری عمیق بود. پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مطلوب ارزیابی شد. داده های حاصل با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و تحلیل واریانس چندمتغیری (MANCOVA) تحلیل گردید. نتایج نشان داد که استفاده از کلاس های مجازی طراحی شده بر اساس اصول تعاملی و شناختی، تاثیر معناداری بر افزایش میزان توجه و تمرکز دانش آموزان دارد ($p < ۰.۰۰۱$). همچنین، یافته ها حاکی از بهبود چشمگیر یادگیری و پیشرفت تحصیلی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بود ($F = ۲۸.۴۵, p < ۰.۰۰۱$). ضریب مجذور اثر (partial eta squared) نشان داد که نزدیک به ۴۲ درصد از واریانس نمرات یادگیری و تمرکز دانش آموزان ناشی از مداخلات و نوع بستر آموزشی مجازی بوده است. نتایج این پژوهش دلالت بر آن دارد که کلاس های مجازی، در صورت بهره گیری از تکنیک های تعاملی و مدیریت زمان بهینه، می توانند ابزاری کارآمد برای ارتقای تمرکز و یادگیری دانش آموزان باشند.

کلیدواژه ها:

کلاس مجازی ، توجه و تمرکز ، یادگیری دانش آموزان ، آموزش برخط ، پیشرفت تحصیلی.