هوش مصنوعی و آینده حرفه معلمی؛ بازتعریف شایستگی های تدریس و الگوهای نوین یادگیری در محیط های مجازی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در آینده حرفه معلمی، بازتعریف شایستگی های تدریس و تبیین الگوهای نوین یادگیری در محیط های مجازی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی با رویکرد کیفی و کتابخانه ای بود. اطلاعات موردنیاز از طریق مطالعه منابع علمی و مقالات مرتبط با هوش مصنوعی، فناوری آموزشی و توسعه حرفه ای معلمان گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی بررسی شد. یافته ها نشان داد که گسترش هوش مصنوعی موجب تحول نقش معلمان از انتقال دهندگان دانش به طراحان، هدایتگران و تسهیلگران یادگیری شده است. همچنین، شایستگی هایی همچون سواد دیجیتال، تفکر انتقادی، خلاقیت آموزشی و مدیریت محیط های هوشمند از الزامات حرفه معلمی شناسایی شدند. نتایج بیانگر آن بود که فناوری های هوشمند با فراهم سازی امکان شخصی سازی آموزش، ارائه بازخوردهای هدفمند و توسعه یادگیری تطبیقی، ظرفیت ارتقای کیفیت آموزش مجازی را دارند. بااین حال، ضعف زیرساخت های فناورانه، نابرابری آموزشی و چالش های اخلاقی از موانع بهره گیری موثر از این فناوری محسوب شدند. در نهایت، نتیجه گیری شد که توانمندسازی مستمر معلمان و تلفیق قابلیت های هوش مصنوعی با شایستگی های انسانی و تربیتی، زمینه تحقق یادگیری اثربخش و تحول پایدار نظام آموزشی را فراهم می سازد.