تاثیر روش های تدریس مشارکتی بر یادگیری فعال و افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان دوره متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس مشارکتی بر یادگیری فعال و افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد. روش تدریس مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای دانش آموز محور، بر تعامل، مسئولیت پذیری متقابل و درگیری شناختی و عاطفی فراگیران در فرایند یادگیری تاکید دارد و در مقابل روش های سنتی معلم محور قرار می گیرد که در آن دانش آموز عمدتا دریافت کننده منفعل اطلاعات است. در این پژوهش با بهره گیری از روش شبه آزمایشی و طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه، تعداد شصت دانش آموز دختر و پسر دوره متوسطه به شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به دو گروه آزمایش و گواه تقسیم شدند. گروه آزمایش در طول دوازده جلسه آموزشی با روش های مشارکتی از جمله تدریس اعضای تیم، جیگ ساو و پژوهش گروهی آموزش دیدند و گروه گواه با روش سخنرانی سنتی آموزش یافتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه یادگیری فعال و مقیاس اعتماد به نفس تحصیلی در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون گردآوری و با آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات یادگیری فعال و اعتماد به نفس تحصیلی گروه آزمایش در پس آزمون به طور معناداری بالاتر از گروه گواه بود؛ به گونه ای که روش های تدریس مشارکتی توانستند سطح درگیری فعال دانش آموزان در فعالیت های کلاسی، تمایل به طرح پرسش و مشارکت در بحث های گروهی را افزایش دهند و باورهای مثبت آنان نسبت به توانمندی های تحصیلی خویش را تقویت کنند. همچنین کاهش اضطراب مشارکت و افزایش احساس تعلق به جمع یادگیرندگان از دیگر نتایج مشاهده شده بود. نتایج این پژوهش بر قابلیت روش های تدریس مشارکتی برای فراهم آوردن محیطی امن و حمایتگر برای ابراز نظر، تجربه موفقیت و شکل گیری خودپنداره تحصیلی مثبت در دوره متوسطه تاکید می کند و به معلمان و برنامه ریزان آموزشی توصیه می شود زمینه به کارگیری ساختارهای مشارکتی در کلاس درس را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس مشارکتی ، یادگیری فعال ، اعتماد به نفس ، دانش آموزان متوسطه ، تعامل گروهی.