تاثیرامیدوانگیزش تحصیلی بربروزاستعدادهای نهفته دانش آموزان درمدرسه

این مقاله به بررسی تاثیر امید و انگیزش تحصیلی بر بروز و پرورش استعدادهای نهفته دانش آموزان در مدرسه می پردازد. هدف مطالعه، ترسیم چارچوبی مفهومی-کاربردی است که نشان دهد چگونه سازه های امید (به مثابه باور به مسیرها و عاملیت برای دستیابی به اهداف) و انگیزش تحصیلی (در ابعاد درونی، بیرونی و بی انگیزگی) به طور مستقیم و غیرمستقیم با فعال سازی قابلیت های بالقوه مرتبط اند و در تعامل با عوامل مدرسه ای مانند جو کلاس، کیفیت رابطه معلم-دانش آموز، فرهنگ ارزشی مدرسه و سیاست های ارزیابی، ظهور استعداد را تسهیل یا تضعیف می کنند. روش پژوهش مروری نقادانه است و با جستجوی نظام مند منابع حوزه روان شناسی مثبت گرا، انگیزش، جامعه شناسی آموزش و یادگیری مبتنی بر شواهد، چارچوب های نظری عمده (نظیر نظریه امید اسنایدر و نظریه خودتعیین گری) و یافته های تجربی داخلی و بین المللی را تلفیق کرده است. روند پژوهش شامل: تعریف عملیاتی مفاهیم کلیدی؛ استخراج مکانیزم های میانجی مانند خودکارآمدی، راهبردهای خودتنظیمی و تعلق مدرسه ای؛ تحلیل شرایط زمینه ای (سرمایه فرهنگی خانواده، کیفیت تدریس، عدالت ادراک شده)؛ و تدوین مدل مفهومی پیونددهنده امید-انگیزش-استعداد با خروجی های آموزشی و غیرشناختی است. جمع بندی نشان می دهد امید به مثابه سرمایه روان شناختی، زمانی اثرگذار می شود که در بستر کلاس های حمایتگر، بازخوردهای رشددهنده، ارزیابی های شکل دهنده و فرصت های تمرین هدفمند قرار گیرد؛ چنین ترکیبی، انگیزش درونی و تداوم تلاش را تقویت و مسیرهای تحقق استعداد را هموار می کند.

کلیدواژه ها:

امید ، انگیزش تحصیلی ، استعدادهای نهفته.