پیش بینی کیفیت تدریس معلمان ابتدایی بر اساس سواد دیجیتال و شایستگی های فناوری آموزشی

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی کیفیت تدریس معلمان ابتدایی بر اساس سواد دیجیتال و شایستگی های فناوری آموزشی انجام شد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی و از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان دوره ابتدایی شهرستان دیواندره به تعداد ۶۸۰ نفر تشکیل دادند که از میان آنان ۱۶۰ نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. نمونه گیری به شیوه تصادفی طبقه ای متناسب با حجم جامعه در نظر گرفته شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سواد دیجیتال، پرسشنامه شایستگی های فناوری آموزشی و پرسشنامه کیفیت تدریس استفاده شد. روایی محتوایی ابزارها با استفاده از نظر متخصصان و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بررسی شد. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی، آزمون شاپیرو ویلک، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد بین سواد دیجیتال و کیفیت تدریس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰۱/۰>p، ۶۸۱/۰=r) همچنین بین شایستگی های فناوری آموزشی و کیفیت تدریس نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (۰۱/۰>p، ۷۲۴/۰=r) نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد سواد دیجیتال و شایستگی های فناوری آموزشی در مجموع ۵۸/۷ درصد از واریانس کیفیت تدریس معلمان را تبیین می کنند. همچنین، شایستگی های فناوری آموزشی با ضریب بتای ۴۸۷/۰ و سواد دیجیتال با ضریب بتای ۳۵۱/۰ هر دو پیش بین معنادار کیفیت تدریس بودند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که ارتقای سواد دیجیتال و شایستگی های فناوری آموزشی معلمان می تواند زمینه بهبود کیفیت تدریس و استفاده اثربخش تر از فناوری در فرایند یاددهی یادگیری دوره ابتدایی را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

کیفیت تدریس ، سواد دیجیتال ، شایستگی فناوری آموزشی ، معلمان ابتدایی ، شهرستان دیواندره.