نقش بازخوردهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی در خودتنظیمی یادگیری و استقلال تحصیلی دانش آموزان

گسترش هوش مصنوعی مولد در نظام های آموزشی، فرصت های تازه ای برای ارائه بازخوردهای سریع، شخصی سازی شده و متناسب با نیازهای یادگیرندگان فراهم کرده است. بازخوردهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی می توانند با شناسایی خطاهای یادگیری، ارائه راهنمایی های مرحله ای، پیشنهاد راهبردهای اصلاحی و تسهیل خودارزیابی، در فرایند یادگیری دانش آموزان نقش موثری ایفا کنند. بااین حال، اثربخشی این بازخوردها صرفا به سرعت یا دقت فنی آن ها وابسته نیست، بلکه به نحوه طراحی آموزشی، سطح سواد هوش مصنوعی، توانایی ارزیابی انتقادی اطلاعات و میزان مشارکت فعال دانش آموز در فرایند یادگیری نیز بستگی دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش بازخوردهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی در خودتنظیمی یادگیری و استقلال تحصیلی دانش آموزان است. این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی و با اتکا به نظریه های خودتنظیمی یادگیری، بازخورد آموزشی و یادگیری خودمختار، ظرفیت ها و محدودیت های استفاده از بازخوردهای هوشمند را بررسی می کند. شواهد حاصل از مرورهای پژوهشی مرتبط نشان می دهند که سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی، به ویژه چت بات های آموزشی و ابزارهای بازخورد تطبیقی، ظرفیت حمایت از هدف گذاری، پایش پیشرفت، اصلاح راهبردهای یادگیری و بازاندیشی دانش آموزان را دارند. در مقابل، وابستگی بیش از اندازه به فناوری، پذیرش بی چون وچرای پاسخ های نادرست، کاهش تلاش شناختی و تضعیف قضاوت مستقل از جمله چالش های احتمالی این ابزارها هستند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که بازخورد هوش مصنوعی زمانی از ارزش آموزشی بیشتری برخوردار است که به جای ارائه پاسخ نهایی، دانش آموز را به تحلیل خطا، کشف راه حل، خودارزیابی و تصمیم گیری مستقل هدایت کند. در پایان، راهکارهایی برای طراحی بازخوردهای یادگیرنده محور، تقویت سواد هوش مصنوعی و حفظ نقش هدایتگر معلم پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، بازخورد آموزشی ، خودتنظیمی یادگیری ، استقلال تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری خودراهبر ، فناوری آموزشی.