ارائه راهکارهای مدیریت آموزشی برای بهبود کیفیت آموزش ادبیات فارسی و افزایش علاقه دانشجویان به متون کلاسیک دانشگاهی

آموزش متون کلاسیک ادبیات فارسی در دانشگاه ها با چالش هایی نظیر فاصله زبانی و فرهنگی با زیست روزمره دانشجویان، غلبه روش های سنتی درس گفتار و کاهش انگیزه مواجه است. پژوهش حاضر با هدف ارائه راهکارهای مدیریت آموزشی برای بهبود کیفیت آموزش این متون و افزایش علاقه دانشجویان انجام شد. روش پژوهش آمیخته اکتشافی بود؛ در بخش کیفی از مصاحبه نیمه ساختاریافته با استادان و تحلیل محتوای منابع استفاده شد و در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته میان دانشجویان رشته زبان و ادبیات فارسی توزیع گردید. یافته های بخش کیفی نشان داد که عواملی چون انتخاب نامناسب متن، فقدان پیوند با زندگی معاصر، یکنواختی روش تدریس و ضعف در ارزشیابی فرایندمحور، مهم ترین موانع علاقه مندی دانشجویان هستند. تحلیل کمی نیز حاکی از آن بود که میانگین نمره علاقه دانشجویان به متون کلاسیک پایین تر از حد متوسط است و بین ادراک دانشجویان از کیفیت مدیریت آموزشی کلاس و میزان علاقه آنان به متون کلاسیک، رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. بر اساس یافته ها، راهکارهای مدیریت آموزشی در چهار سطح سیاست گذاری گروه آموزشی، برنامه ریزی درسی، توانمندسازی استادان و طراحی محیط یادگیری پیشنهاد شد که مهم ترین آن ها عبارت بودند از بازنگری در گزینش متون بر اساس اصل پیوند با تجربه زیسته دانشجو، تلفیق رویکرد نمایشی و روایت محور در تدریس، استفاده از فناوری های چندرسانه ای برای بازنمایی متون کهن و استقرار نظام ارزشیابی تکوینی و پروژه محور. نتایج پژوهش نشان می دهد که بهبود کیفیت آموزش متون کلاسیک، بیش از آنکه تابع تغییر محتوا باشد، مستلزم بازطراحی مدیریت آموزشی کلاس و فرایند یاددهی-یادگیری با تمرکز بر فعال سازی نقش یادگیرنده و معنادارسازی تجربه یادگیری است.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، آموزش ادبیات فارسی ، متون کلاسیک ، علاقه دانشجویان ، کیفیت آموزش.