آموزش مسئولیت پذیری اجتماعی در مدارس
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 45
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
DEPET01_022
تاریخ نمایه سازی: 12 آبان 1405
چکیده مقاله:
مسئولیت پذیری اجتماعی به عنوان یکی از محوری ترین مهارت های تربیتی، توانمندسازی فرد برای مشارکت فعال، متعهدانه و آگاهانه در جامعه را هدف قرار می دهد و مدارس به عنوان بسترهای اصلی شکل گیری شخصیت اجتماعی، نقشی بی بدیل در پرورش این ویژگی ارزشمند ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف واکاوی جامع آموزش مسئولیت پذیری اجتماعی در مدارس، به تحلیل مبانی نظری، رویکردهای آموزشی، عوامل موثر و راهبردهای عملی برای نهادینه سازی این مفهوم در محیط های آموزشی می پردازد. روش تحقیق از نوع کتابخانه ای و اسنادی است و با جست وجوی نظام مند در پایگاه های معتبر داخلی و بین المللی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که الگوی آموزش مسئولیت پذیری فردی و اجتماعی، به عنوان یکی از منسجم ترین چارچوب های نظری در این حوزه، بر پنج سطح مسئولیت تاکید دارد: احترام به حقوق و احساسات دیگران، مشارکت و تلاش گروهی، خودمختاری و خودرهبری، رهبری و کمک به دیگران، و انتقال مسئولیت به خارج از محیط مدرسه. این الگو با ادغام ابعاد رفتاری، روان شناختی، اجتماعی و عاطفی، چارچوبی جامع برای پرورش شهروندان مسئول فراهم می آورد. مطالعات نشان می دهد آموزش مسئولیت پذیری اجتماعی از طریق روش های فعال یادگیری نظیر یادگیری خدمت محور، یادگیری مبتنی بر مسئله، شهروندی دیجیتال و پروژه های مشارکتی، اثربخشی چشمگیری در تقویت تعهد جمعی، همدلی، خودآگاهی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارد. در سطح مدارس ایران، تجربه های عملی نظیر طرح های مشارکتی و جشن های نوع دوستانه، زمینه تمرین عملی مسئولیت پذیری عاطفی و اجتماعی را فراهم می کنند و بر نقش مدرسه به عنوان محل تربیت انسان های مسئول و مهربان تاکید دارند. تحلیل تطبیقی پژوهش ها حاکی از آن است که موفقیت در آموزش مسئولیت پذیری اجتماعی مستلزم حرکت از آموزش سنتی و محتوامحور به سمت الگوهای مشارکتی، تجربه محور و فرآیندگرا است که در آن معلم به عنوان تسهیل گر تربیت اجتماعی، محیط مدرسه به عنوان فضای امن و حمایت کننده، و پیوند خانه و مدرسه به عنوان پل مستحکم تربیتی ایفای نقش می کنند. یافته های این پژوهش می تواند راهنمای ارزشمندی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان در طراحی برنامه های تربیتی اثربخش با محوریت مسئولیت پذیری اجتماعی باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهره ساجدی فر
کارشناسی آموزش هنر، دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید هاشمی نژاد مشهد
فریده جمال زهی نوری
کارشناسی آموزش هنر، دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید هاشمی نژاد مشهد
خدیجه بلوچ زهی
کارشناسی آموزش هنر، دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید هاشمی نژاد مشهد
خدیجه رنکیدن
کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایرانشهر