مداخلات نوین در نظام حمایت از کودکان و خانواده های آسیب دیده

کودکان و خانواده های آسیب دیده از جمله گروه های آسیب پذیر جامعه هستند که در دهه های اخیر توجه فزاینده ای به نظام حمایتی آن ها معطوف شده است. مداخلات نوین در این حوزه با تکیه بر رویکردهای زیست روانی اجتماعی، خانواده محور و حقوق محور تلاش می کنند تا از طریق پیشگیری، شناسایی زودهنگام، مداخله به هنگام و توانمندسازی، چرخه آسیب را متوقف سازند. پژوهش حاضر با روش مروری و با هدف بررسی مداخلات نوین در نظام حمایت از کودکان و خانواده های آسیب دیده انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که مداخلات مبتنی بر شواهد، رویکرد تروما محور، خدمات یکپارچه و بین بخشی، مددکاری اجتماعی خانواده محور، برنامه های فرزندپروری مثبت و نظام ارجاع فعال از مهم ترین رویکردهای نوین به شمار می روند. همچنین، استفاده از فناوری های دیجیتال، ثبت و پایش داده ها و سامانه های هشدار زودهنگام در شناسایی کودکان در معرض خطر نقش بسزایی دارند. نتایج حاکی از آن است که اثربخشی مداخلات نوین به هماهنگی میان بخشی، مشارکت خانواده، آموزش نیروی انسانی متخصص، استقرار نظام ارجاع کارآمد و توجه به بافت فرهنگی و اجتماعی وابسته است. در مجموع، حرکت از رویکردهای بخشی نگر و واکنشی به سوی رویکردهای نظام مند، پیشگیرانه و خانواده محور ضرورتی انکارناپذیر است و سیاست گذاری مبتنی بر شواهد، ظرفیت سازی نهادی و پایش مستمر می تواند کیفیت حمایت از این گروه ها را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

مداخلات نوین ، نظام حمایت از کودکان ، خانواده های آسیب دیده ، رویکرد تروما محور ، مداخله مبتنی بر شواهد