نقش مدارس در پیشگیری از اضطراب تحصیلی و ارتقای سلامت روان دانش آموزان

اضطراب تحصیلی یکی از شایع ترین اختلالات روانی در میان دانش آموزان است که می تواند عملکرد تحصیلی، روابط بین فردی و سلامت روان آنان را به طور جدی تحت تاثیر قرار دهد. مدارس به عنوان دومین نهاد اجتماعی سازی پس از خانواده، نقش محوری در شناسایی، پیشگیری و کاهش اضطراب تحصیلی ایفا می کنند. پژوهش حاضر با رویکردی مروری و تحلیلی به بررسی نقش مدارس در پیشگیری از اضطراب تحصیلی و ارتقای سلامت روان دانش آموزان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که عوامل متعددی همچون جو روانی-اجتماعی مدرسه، سبک مدیریت کلاس، کیفیت رابطه معلم-دانش آموز، برنامه های مداخله ای مبتنی بر مدرسه، آموزش مهارت های زندگی و تاب آوری، و مشارکت خانواده در کاهش اضطراب تحصیلی موثر هستند. همچنین مدارسی که از رویکردهای جامع سلامت روان استفاده می کنند، قادرند محیطی امن و حمایتگر برای دانش آموزان فراهم آورند. نتایج حاکی از آن است که طراحی برنامه های پیشگیرانه زودهنگام، آموزش معلمان در زمینه سلامت روان، تقویت خدمات مشاوره ای مدارس و ایجاد فرهنگ مدرسه ای مثبت، از مهم ترین راهبردهای کاهش اضطراب تحصیلی و ارتقای سلامت روان دانش آموزان به شمار می روند. در نهایت، همکاری بین بخشی میان نظام آموزشی، خانواده و نهادهای بهداشت روانی برای دستیابی به این هدف ضروری است.

کلیدواژه ها:

اضطراب تحصیلی ، سلامت روان ، مدارس ، پیشگیری ، دانش آموزان