ارزیابی تاثیر سناریوهای تعیین ژنوتیپ، وراثت پذیری و تراکم نشانگر بر دقت پیش بینی ژنومی و پاسخ به انتخاب در گوسفند

هدف: این پژوهش با هدف ارزیابی سناریوهای تعیین ژنوتیپ روی صحت پیش­بینی با روش­های مختلف انتخاب ژنومی با سطوح مختلف وراثت پذیری و تراکم مختلف نشانگر در گوسفند با استفاده از شبیه­سازی انجام شد.روش پژوهش: در این پژوهش یک جمعیت گوسفند با تقلید از سیستم ارزیابی ژنتیکی گوسفند شبیه سازی شد. پنج سناریو تعیین ژنوتیپ با ۹ حالت برای وجود رکورد فنوتیپی بر اساس سه فرض (وجود رکورد فنوتیپی برای نرها و ماده­ها، ماده­ها و نرها) در نظر گرفته شد. یک صفت با سه وراثت­پذیری پایین، متوسط و بالا (۱/۰، ۳/۰ و ۵/۰) با در نظر گرفتن سه تراکم مختلف نشانگر (K۱۰، K۵۰ و K۷۰) شبیه سازی شد. همچنین برای بررسی تاثیر روش ارزیابی روی صحت پیش­بینی از سه روش BLUP، GBLUP و ssGBLUP استفاده شد.یافته ­ها: مقایسه سناریوهای مختلف تعیین ژنوتیپ نشان داد که، تعیین ژنوتیپ غیرانتخابی (تعیین ژنوتیپ همه حیوانات) کمترین صحت پیش بینی را داشت. علاوه براین، بیشترین و کمترین صحت پیش بینی به ترتیب مربوط به تعیین ژنوتیپ نرها و ماده ها بود. در تمامی حالت­های مورد مقایسه با افزایش وراثت­پذیری صحت پیش­بینی نیز افزایش یافت. افزایش تراکم نشانگر از K۵۰ به K۷۰ به جز زمانی که وراثت­پذیری پایین بود تاثیر چندانی بر افزایش صحت پیش­بینی نداشت. همچنین در بین روش­های مورد بررسی روش ssGBLUP عملکرد بهتری داشت.نتیجه­ گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که، می­توان با تعیین ژنوتیپ و فنوتیپ انتخابی ضمن کاهش هزینه­های انتخاب ژنومی به بالاترین صحت پیش­بینی دست یافت. همچنین، می­توان با استفاده از تراکم متوسط نشانگر و روش ssGBLUP صحت پیش­بینی انتخاب ژنومی را در صفاتی با وراثت­پذیری پایین نیز افزایش داد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ژنتیکی ، تعیین ژنوتیپ ، شبیه سازی ، صحت ، گوسفند