اثر تنظیم کننده های رشد و شوری بر ریز ازدیادی جمعیت های سالیکورنیا (Salicornia iranica Akhani) در شرایط درون شیشه ای
محل انتشار: مجله پژوهش های گیاهی، دوره: 38، شماره: 1
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 23
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJBIO-38-1_004
تاریخ نمایه سازی: 11 آبان 1405
چکیده مقاله:
بخش زیادی از زمین های ایران در وضعیت شور و نیمه شور قرار دارد. در چنین مناطقی بهترین راهکار استفاده از گیاهانی است که قادر به تحمل شوری باشند. سالیکورنیا گیاهی هالوفیت با کاربرد-های چند گانه بوده و ریز ازدیادی گیاه سالیکورنیا نقش شایانی در مدیریت زمین های شور دارد. در پژوهش حاضر بذور سه جمعیت سالیکورنیا از اطراف دریاچه ارومیه جمع آوری و پس از تهیه گیاهچه در گلخانه، برای شاخه زایی با سطوح مختلف تنظیم کننده های رشدی (بنزیل آمینو پورین و نفتالین استیک اسید) و کلرید سدیم و همچنین برای ریشه زایی، محیط های کشت مختلف به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین سطوح مختلف BAP، NAA، NaCl و جمعیت های سالیکورنیا از نظر طول شاخه و تعداد گره اختلاف معنی داری وجود دارد. بر اساس مقایسات میانگین ها، جمعیت دیزج دول در ترکیب با ۴۰۰ میلی مولار کلرید سدیم و همچنین ترکیب ۴۰۰ میلی مولار کلرید سدیم با هر یک ازسه سطح BAP بیشترین طول شاخه را موجب شدند. همین جمعیت در ترکیب با ۴۰۰ میلی مولار کلرید سدیم و ۳ میلی گرم در لیتر BAP و ترکیبات تیماری حاوی ۵/۰ و ۱ میلی گرم در لیتر NAA و ۳ میلی گرم در لیتر BAP بیشترین تعداد گره را داشت. برای صفات ریشه زایی نیز بین محیط های مختلف القا ریشه اختلاف معنی داری وجود داشت. جمعیت دیزج دول نیز در ترکیب با محیط M۵ (M۵P۳) بیشترین تعداد ریشه را داشت. به-عبارتی جمعیت دیزج دول از نظر کلیه صفات مورد مطالعه به عنوان بهترین جمعیت معرفی شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
شیوا قیطران پور سهریق
گروه به نژادی و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز ایران
سعید اهری زاد
گروه به نژادی و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز. ایران
بهرام باغبان کهنه روز
گروه به نژادی و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
