تحلیل توزیع رویشگاه های بالقوه گیاهان دارویی آویشن و آنغوزه در شهرستان اردکان

کشور ایران به دلیل شرایط اکولوژیک خاص خود، رویشگاه بسیاری از گیاهانی است که اندام های آن ها دارای اثر بخشی دارویی برای انسان و دام می باشند، که به آن ها گیاهان دارویی اطلاق می گردد. هدف از پژوهش حاضر شناسایی رویشگاه گیاهان دارویی در شهرستان اردکان می باشد. با این هدف، از میان گیاهان دارویی قابل برداشت در سطح شهرستان، آویشن Thymus kotschyanus Boiss. & Hohen و آنغوزه Ferula assa foetida L. انتخاب شدند. برای بررسی محدوده توزیع گونه ها ابتدا نقاط حضور این گونه ها جمع آوری شد. سپس میانگین Silt، Clay، Sand، N و SOC در عمق ۵ تا cm۱۵ در کنار متغیرهای توپوگرافی و بادخیزی و پوشش گیاهی (NDVI) به عنوان متغیرهای رویشگاهی مد نظر قرار گرفتند. مدلسازی با استفاده از مدل های درخت طبقه بندی و رگرسیون CART، جنگل تصادفی RF، درخت چندگانه جمع شدنی TreeNET و رگرسیون لجستیک LR انجام گرفت. مدل اجماع بر اساس میانگین وزنی بر پایه معیار AUC ایجاد گردید. و اعتبار مدل های مورد استفاده بر اساس معیارهای حساسیت، ویژگی، طبقه بندی صحیح، طبقه بندی اشتباه و معیار AUC محاسبه گردید. سپس با استفاده از اعمال حد آستانه رویشگاه مطلوب گونه محاسبه گردید. نتایج نشان داد که متغیرهای توپوگرافی به نسبت معیارهای خاک نقش مهم تری در توزیع گونه های مورد مطالعه داشته و از میان متغیرهای مربوط به N خاک نسبت به سایر متغیرها نقش مهم تری دارد. وسعت رویشگاه آویشن ha ۱۰۳۶۸۱و رویشگاه مطلوب آنغوزه ha ۶۶۵۱۹ را به خود اختصاص دادند.

کلیدواژه ها:

رویشگاه طبیعی ، توزیع گونه ، توپوگرافی ، شرایط اکولوژیک ، اردکان