تاثیر عصاره های چهار کولتیوار پسته (Pistacia vera) ایرانی بر روی میزان رشد آسپرژیلوس فلاووس و تولید آفلاتوکسین B۱

پسته Pistacia vera L. از مهم ترین اقلام صادراتی کشور ایران محسوب می شود که می تواند بستر مناسبی برای رشد قارچ های توکسین زا و در نتیجه تولید آفلاتوکسین B۱ باشد. هدف از انجام این تحقیق بررسی اثرگذاری عصاره چهار رقم پسته شامل اکبری، احمد آقایی، کله قوچی از شهر دامغان و بادامی سفید از شهر فیض آباد و همچنین اسیدهای چرب اولئیک، لینولئیک، پالمتیک و استئاریک موجود در آن بر رشد قارچ آسپرژیلوس فلاووس و کاهش میزان آفلاتوکسینB۱ می باشد. در تحقیق حاضر عصاره پسته ها با دستگاه روتاری تحت خلاء تهیه و با دستگاه GC-MS، آنالیز شد. اثرات ضدقارچی عصاره ها و اسیدهای چرب به صورت مجزا با روش های دیسک دیفیوژن، حداقل غلظت مهارکنندگی، حداقل غلظت کشندگی و میزان آفلاتوکسینB۱ با HPLC بررسی شد. بیشترین مقدار اسید چرب اولئیک با ۳/۶۶ % در پسته اکبری وجود داشت. از تاثیرگذارترین عصاره ها و اسیدهای چرب روی قارچ مورد بررسی، پسته اکبری و احمد آقایی با MIC برابر ۱۰ میکروگرم بر میلی لیتر و به ترتیب MFC برابر با ۲۰۰ و ۲۵۰ میکروگرم و اسید چرب اولئیک با MIC و MFC برابر با ۱۵ و ۲۵۰ میکروگرم بر میلی لیتر بود. در ترکیب عصاره های چهار پسته به همراه چهار اسید چرب بیشترین میزان کاهش تولید آفلاتوکسین با ۷۷/۳۶ میکروگرم بر کیلوگرم، در مقایسه با نمونه شاهد(۹۵/۸۴۳ میکروگرم بر کیلوگرم) مشاهده شد. بنابراین اسیدهای چرب موجود در پسته بدون تاثیر بر روی طعم ومزه پسته می توانند به عنوان یک نگهدارنده زیست سازگار استفاده شوند.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: آفلاتوکسین ، پسته ، آسپرژیلوس فلاووس ، نگهدارنده ، اسید چرب