معرفی فلور گونه های گیاهی کانون بحران فرسایش بادی اصفهان

گیاهان، به عنوان اجزای حیاتی و اساسی اکوسیستم های طبیعی، نقش مهمی در تعیین وضعیت گیاهی و شرایط محیطی فعلی ایفا می کنند. تحقیقات بر روی گونه های گیاهی در یک کشور، علاوه بر اهمیت زیستگاه ها، به عنوان یک زیرساخت ضروری برای مطالعات اکولوژی، مدیریت مرتع، بانک ژن گیاهی، کشاورزی و پزشکی محسوب می شود. دشت بیابانی سجزی به مساحت ۴۳۰۰ هکتار، در شرق شهر اصفهان واقع شده و به عنوان یکی از کانون های بحرانی فعال فرسایش بادی در فلات مرکزی شناخته می شود. این تحقیق با هدف بررسی شناسایی گونه های گیاهی، کلاس خوشخوراکی، فرم های رویشی، طول دوره رشد در این منطقه صورت گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که ۱۰۴ گونه گیاه از ۲۵ خانواده در این منطقه وجود دارد. از جمله خانواده های پرتعداد در این منطقه می توان به Chenopodiaceae، Asteraceae و Brassicaceae اشاره کرد. گیاهان بومی این منطقه با توانایی های متنوعی در مقاومت به خشکسالی و شرایط محیطی دشوار اقدام به تطبیق نموده اند. در مورد فرم های رویشی، گیاهان بوته ای از خانواده Chenopodiaceae بیشترین تعداد را به همراه خانواده های Fabaceae و Polygonaceae دارند. از طرفی برای گونه های علفی نیز بیشترین مقدار برای گیاهان خانواده Asteraceae بدست آمد. همچنین، طول دوره رشد بیشتر گونه ها نشان دهنده گیاهان چندساله با کلاس خوش خوراکی کمی (کلاس III) بود. به طور کلی، نتایج این تحقیق می تواند به بهبود مدیریت محیط زیست و حفاظت از تنوع زیستی در مناطق خشک و بیابانی کمک کند.

کلیدواژه ها:

فرم رویشی ، دشت بیابانی ، گیاهان بومی و سجزی